Skip to main content
فهرست مقالات

مقاله: کهن ترین متون فارسی به خطوط غیر عربی (عبری، سریانی و مانوی)

نویسنده: ؛

تابستان 1385 - شماره 30 (23 صفحه - از 9 تا 31)

کسی نمی داند که فارسی دری نخستین بار در چه زمانی به نگارش در آمد. البته، به احتمال قوی، از همان آغاز فتح اسلامی، برخی از ایرانیان مسلمان شده، برای برآوردن نیازهای روزانه و شاید حتی در مکاتبات خصوصی، خط عربی را برای نگارش زبان خویش به کار می بردند. در میان دست نوشته های مانوی یافت شده در واحه ترفان در ترکستان چین، قطعه ای بسیار کوتاه شامل چند واژه به فارسی دری و به خط عربی پیدا شده است. این قطعه، در واقع، کهن ترین نمونه فارسی نو به خط عربی است و به اوایل قرن چهارم هجری تعلق دارد. با وجود این، کهن ترین دست نوشته موجود از یک متن فارسی به خط علی کتاب الابنیه عن حقائق الادویه اثر ابومنصور موفق هروی به خط علی بن احمد اسدی طوسی است که تاریخ کتابت آن سال 447 است. به همین دلیل است که، در بررسی تاریخ زبان فارسی، غالبا شواهد مربوط به پیش از سال 447 را از منابع غیر مستقیم و گاه متاخر نقل می کنند ...

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.