Skip to main content
فهرست مقالات

جستاری در فقه ارتباطات: مفهوم شناسی غنا در فقه شیعه

نویسنده:

(32 صفحه - از 169 تا 200)

کلیدواژه ها :

فقه ارتباطات (رسانه) ،فقه هنر ،غناء (آواز‌خوانی) ،حجیت لغت و عرف

کلید واژه های ماشینی : غناء، عرف، فقه، طرب، فقها، آواز، ابهام، اسلام، لغوی، تعریف

آیا اسلام غناء ( آوازخوانی) را مطلقا منع کرده است؟ اگرچنین نیست چه نوع غنائی منع شده است؟ چه عاملی غناء را به یکی از مبهم‌ترین موضوعات فقهی تبدیل کرده است؟ آیا راهی برای برون رفت ار این ابهام وجود دارد؟ نویسنده تلاش کرده است تا در این مقاله نشان دهد اجمال در حکم غناء ناشی از ابهام در مفهوم آن بوده سپس به ریشه‌یابی علل این ابهام در ادله شرعی می‌پردازد و بدنبال آن برای یافتن راه حل این مشکل پیشنهادهایی ارائه می‌کند.

خلاصه ماشینی: "در واپسین عبارات اجازه می‌خواهم از چارچوبه فقهی رایج فراتر روم و این مساله را طرح نمایم اگر طرح فرضیه نرسیدن پاره‌ای از ادله شرعی یا اهتمام نسبتا کمتر فقها به پاره‌ای مباحث را در اجمال و ابهام موضوعاتی همچون غناء روا ندانیم؛ آیا می‌توان احتمال داد در این مجمل گوئی‌های شارع حکمتی نهفته است؟ شارعی که در باب طهارت و تخلی، اطعمه و اشربه تا بدین حد دقیق و مشروح احکام ـ حتی مستحبات و مکروهات ـ خود را بیان کرده، چرا بیان بعضی از موضوعات تا بدین حد به اجمال گذرانده است؟ آیا نمی‌توان احتمال داد در این اجمال مصلحتی است که اهل حجیت (قانونمداران جهنم گریز) با تمسک به کلیت (واجتنبوا قول الزور) (حج / 30 ) به پرهیز از مصادیق مسلم لهو و لعب بسنده کنند و اهل رضا (رضوانطلبان و مؤمنان) به شمول (عن اللغو معرضون) به پرهیز از هر آنچه او نمی‌پسندد (و حتی مشتبهات امور) کمر همت بندند تا (ما جعل علیکم فی الدین من حرج) (حج / 78 ) و (کلم الناس علی قدر عقولهم) (پیامبر(ص)) مصداقی دیگر یابد که هدایت الهی چون باران رحمت بارید (فسالت اودیه بقدرها)(رعد/17 ) یادداشت ها: [1] - مقاله حاضر در سال 1371 نوشته شده و در سال 1381 باز نگری شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.