Skip to main content
فهرست مقالات

تبیین جامعه شناختی انقلاب اسلامی ایران

نویسنده:

مترجم:

کلید واژه های ماشینی : انقلاب ،اسلامى ،ارتش ،ایران ،انقلاب اسلامى ،شاه ،جمهورى اسلامى ،حکومت ،خمینى ،انقلاب اسلامى ایران ،گروه‏هاى ،امام ،جمهورى اسلامى ایران ،رهبرى ،جامعه ،قدرت ،مردم ،بازاریان ،مذهبى ،لیبرال‏ها ،نیروهاى ،تبیین جامعه‏شناختى انقلاب اسلامى ایران ،گروه‏هاى سیاسى مخالف حکومت ،انقلاب اسلامی ،تظاهرات ،اجتماعى ،مدرن ،دولت ،انقلابى میان گروه‏هاى اساسى ،محرومان

خلاصه ماشینی:

"همان‌گونه که قبلا اشاره شد، طی دوره 1977-78 نیروهای غالب در میدان سیاسی کشور عبارت بودند از دو گروه مخالف یعنی جبهه ملی و نهضت آزادی ایران از یک‌سو، و مذهبیون از سوی دیگر، که البته این نیروی اخیر قادر به بسیج حمایت توده‌های مردمی در مخالفت با شاه بود. در جریان انقلاب، قدرت فیزیکی نیروهای مخالف، یعنی مردمی که در خیابان‌ها به تظاهرات می‌پرداختند، عمدتا به دو دسته تقسیم می‌شد: در یک‌سو گروه‌های شغلی متوسط مدرن و روشنفکران، که »مهدی بازرگان« را ضمانتی برای تمایل خود به اصلاحات سیاسی می‌دانستند، و در سوی دیگر، گروه‌های سنتی و حاشیه‌نشین شهرها و به عبارت دیگر توده‌های مردمی، که خواهان دگرگونی جدی و بنیادی اجتماعی - اقتصادی و سیاسی بودند و ]امام [خمینی رهبر آشتی‌ناپذیر این دسته قلمداد می‌شد. از این گذشته، همکاری بازاریان و روحانیون پس از انقلاب نیز تداوم یافت، با این حال، روحانیون با به دست گرفتن قدرت حکومت و دسترسی به منابع کشور - از جمله نفت که مهم‌ترین منبع درآمد ایران بود - از بازاریان مستقل‌تر شدند، حال آن‌که بازاریان به لحاظ قدرت سیاسی در حمایت از منافع خود همچنان به روحانیون وابسته بودند. از آن‌جا که مشارکت زنان، یکی از روشن‌ترین ویژگی‌های انقلاب اسلامی بود و زنان ایران، چه آن‌ها که وابسته به گروه‌های شغلی مدرن بودند و چه آن‌هایی که به گروه‌های شغلی سنتی بستگی داشتند، بخش بسیار مهمی از تظاهرات و درگیری‌ها را در مبارزه با حکومت شاه تشکیل می‌دادند، ]امام[ خمینی به‌منظور جلب حمایت زنان و کاهش بیم و هراس زنان شهری مدرن از حاکمیت قوانین مذهبی بر ضد آن‌ها، اعلام کرد که: »زنان باید در مسائل عمده مملکت مشارکت داشته باشند«."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.