Skip to main content
فهرست مقالات

علی(ع)، مؤول قرآن

نویسنده:

ISC (3 صفحه - از 2 تا 4)

خلاصه ماشینی:

"به همین روی رسول‌خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله با عنایت به افق روشنی که از آینده داشت و به وضوح پیش‌بینی می‌کرد که بعد از او کسانی قرآن را بر مصادیق باطل حمل می‌کنند، به علی علیه‌السلام فرمود: امتم پس از من به فتنه می‌افتند و قرآن را از روی رأی [خود] تأویل می‌کنند و به رأی [خود] عمل می‌نمایند و باده را به نام نبیذ و حرام را به عنوان هدیه و ربا را به اسم داد و ستد روا می‌شمارند... بنا بر آنچه آمد، علی علیه‌السلام با گفتار و عملکرد خویش تأویلی از قرآن را که متناسب با زمان خود بوده، به دست داده‌است و درنگ و دقت در آیاتی که بر مصادیق عصر خود منطبق ساخته، در فهم روزآمد قرآن بسیار کارآمد است؛ چه مواردی که به صراحت ذکر مصداق فرموده‌اند؛ نظیر آنجا که خوارج را مصداق آیاتی چون «قل هل ننبئنکم بالاخسرین اعمالا الذین ضل سعیهم فی الحیاة الدنیا و هم یحسنون صنعا (8) » (9) و «فاصبر ان وعد الله حق و لایستخفنک الذین لایوقنون (10) » (11) شمرده‌اند یا مواردی که نوع سخن یا عملکرد آن حضرت اشاره‌کننده به آیاتی از قرآن است و طی آن تلویحا چیزها یا کسانی را مصادیق آیات قرآن محسوب کرده‌اند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.