Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی تأثیر روش های تأمین مالی مخارج دولت بر متغیرهای کلان اقتصادی در ایران

نویسنده: ؛ ؛

امروزه با توجه به فراگیری تأثیر فعالیت‌های اقتصادی، دولت نه تنها به عنوان نهاد قانونی برای اداره کشور، بلکه به عنوان یک واحد اقتصادی که فعالیت آن نقش تعیین‌کننده در جهت‌گیری کلی اقتصاد دارد، مطرح است. ارتباط انتخاب ابزارهای تأمین مالی برای حذف عدم تعادل، و توسعه اقتصادی و آگاهی از تأثیر این سیاست‌ها بر متغیرهای کلان اقتصادی اهمیت فراوانی دارد. هدف اصلی در این مقاله، بررسی عملکرد راه‌های مختلف کسب درآمد توسط دولت برای تأمین مخارج و مقایسه اثرات حاصل از به کارگیری هر یک از روش‌های تأمین مالی بر متغیرهای اقتصادی می‌باشد. بدین منظور، با استفاده از یک مدل سیستم معادلات همزمان و از طریق شبیه سازی، به مقایسه نتایج حاصل از به کارگیری هر یک از روش‌های تأمین مالی پرداخته‌ایم. نتایج حاصل از برآورد الگو با به کارگیری اطلاعات سری زمانی 1340-1375و با استفاده از روش برآوردگر سه مرحله‌ای حداقل مربعات معمولی(3sls) نمایانگر تأثیر مثبت و ناچیز عرضه پول روی تولید می‌باشد. افزون بر آن، نتایج به دست آمده، حاکی از آن است که مخارج عمرانی دولت با سـرمایه‌گذاری بخش خصوصی رابطه مکملی داشته و سرمایه‌گذاری بخش خصوصی‌ نسبت به حجم عرضه اعتبارات نظام بانکی حساسیت بالایی(به طور مثبت) نشان می‌دهد. بر پایه این یافته‌ها، مشخص شده است که هیچ یک از روش‌های تأمین مالی مخارج دولت قادر نیستند وضعیت مناسبی را در تمام متغیرهای هدف به طور همزمان ایجاد نمایند. هرگاه بهبود وضعیت بدهی دولت به نظام بانکی و کاهش نوسان‌ها در ذخایر خارجی حایز اهمیت باشد، استفاده از کاهش اعتبارات اعطایی به بخش خصوصی موجه‌تر است. متقابلا" هر اندازه بهبود وضعیت تولید و سرمایه‌گذاری خصوصی همزمان با کمترین تغییرات هدف سیاستگذار باشد، افزایش مالیات و صادرات نفت و گاز مناسب‌تر خواهد بود. در مجموع، هنگامی که کاهش در نوسان‌های بیشتر متغیرهای هدف دارای اهمیت باشد، تأمین مخارج از طریق افزایش مالیات‌ها مفید خواهد بود.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.