Skip to main content
فهرست مقالات

بدیع الزمان همدانی

معرف:

(11 صفحه - از 842 تا 852)

خلاصه ماشینی:

"از اقامت در همدان دلتنگ شد و برترک‌ مولد خویش مصمم گردید بنابراین قول مارون عبود که بدیع الزمان در هیجده سالگی از همدان بیرون رفت صحیح نمیباشد زیرا با در نظر گرفتن سال 380 بدیع الزمان بیست و دو ساله بوده است اما دلیل متقنی که علت ملالت بدیع الزمان را از همدان بثبوت رساند در دست‌ نیست ولی از شعری که قبلا ذکر شد و از قطعه‌ای که آنرا ابن خلکان در وفیات الاعیان با اندکی‌ تردید ببدیع الزمان نسبت داده است چنین برمیآید که وی بر اثر رفتار جاهلانهء مردم آن‌ شهر ملول شد و مفارقت مولد خویش را بر اقامت در میان جماعتی نابخرد ترجیح داده است: همذان لی بلد اقول بفضله‌ لکنه من اقبح البلدان‌ صبیانه فی القبح مثل شیوخه‌ و شیوخه فی العقل کالصبیان *** بدیع الزمان پس از ترک همدان بسوی ری روانه شد و در آنجا بدرگاه صاحب بن عباد که باستناد تحقیقات مستوفای استاد مرحوم احمد بهمنیار مجمع پنجاه و شش تن از قضلاء و ادبای آن زمان بود راه یافت و در شمار مادحان این وزیر دانشمند قرار گرفت و او را در برخی‌ از اشعارش مدح کرد و منزلت رفیعی نزد این وزیر ادیب بدست آورد و بکرات صاحب بن عیاد و حاضران مجلس وی را از حدت حافظه وجودت ذوق خویش در تعجب و حیرت افکند و بدیع‌ الزمان در خدمت این امر همچنانکه مرحوم بهمنیار(خلده الله فی الجنة)گفته است هر نوع‌ شعر را با هر وزن و قافیه در هر معنی که اقتراح میکردند بی‌تأمل میگفت و شعر فارسی را که‌ برای ترجمه بر او عرضه میداشتند بیدرنگ بهر بحرو و وزن که میخواستند بعربی ترجمه‌ می‌کرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.