Skip to main content
فهرست مقالات

حلیت و حرمت ذبیح اهل کتاب و پیامدهای حقوقی آن

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم) (42 صفحه - از 101 تا 142)

کلیدواژه ها : قرآن ،روایات ،حلیت ،حرمت ،ذبایح ،اهل کتاب ،فقهای امامیه ،فقهای اهل سنت ،پیامد حقوقی

کلید واژه های ماشینی : ذبایح اهل کتاب ،حرمت ذبایح اهل کتاب ،حلیت ،اهل کتاب ،ادله حرمت ذبایح اهل کتاب ،ذبیحه ،حرمت ،حلیت ذبایح اهل کتاب ،ذبائح اهل کتاب ،بررسی حلیت و حرمت ذبایح ،ذبح ،حرمت ذبایح اهل کتاب استخراج‌شده ،فقهاء ،حرمت ذبایح اهل کتاب اختصاص‌یافته ،اهل کتاب در حلیت ذبایح ،خدا ،حرمت ذبیح اهل کتاب ،حرمت ذبایح غیر اهل کتاب ،حلیت ذبائح اهل کتاب ،حلیت ذبایح ،روایات ،ذبایح غیر اهل کتاب ،مالیت ذبایح اهل کتاب ،ذبیحه اهل کتاب ،دلیل حرمت ذبیحه اهل کتاب ،امام ،ذبائح ،مالیت ،ذبایح اهل کتاب و ارزیابی ،حکم حلیت طعام اهل کتاب

مقاله حاضر به بررسی حلیت و حرمت ذبایح اهل کتاب و ارزیابی ادله آن</P><P>پرداخته است.در ابتداء اقوال فقهاء امامیه و اهل سنت مد نظر قرار گرفته و در</P><P>این راستا ادله حرمت ذبایح اهل کتاب استخراج شده و مورد نقد قرار گرفته است</P><P>سپس به بررسی آیات وارد در این موضوع پرداخته شده و در طول آن روایات وارده در خصوص ذبایح اهل کتاب با طبقه‌بندی چهارگانه مورد بررسی قرار گرفته است.نگارنده در این بررسی وجوهی در جمع بین انواع روایات بیان داشته و در نهایت نظریه برخورد متقابل با اهل کتاب در حلیت ذبایح آنان را برگزیده است.پایان بخش مقاله به آثار و پیامدهاهی حقوقی حلیت و حرمت ذبایح اهل کتاب اختصاص یافته در این مسیر ذبح به وسیله ایستگاههای جدید و حلیت ذبیحه توسط این دستگها مورد بررسی قرار گرفته است.

خلاصه ماشینی:

"دلیل ما اجماع و گفتار خداوند است که فرمود:لا تاکلوا مما لم یذکر اسم الله علیه و انه لفسق(الانعام 121)در حالی که کفار تسمیه بر ذبائح را نه واجب می‌دانند نه مستحب، پس آنها نام خدا را بر ذبایح نمی‌برند و اگر هم شنیدی(که نام بردند)نام غیر خداست، زیرا آنها به دلیل کفرشان خداوند را نمی‌شناسند»(همانجا، 404) 3-1-1-مرحوم شیخ مفید ره متوفای 413 ه ق در المقنعه بعد از ذکر آیه شریفه و با توجه به مفهوم مخالف آیه ذبایح اهل کتاب را حرام دانسته است:«پس خداوند سبحان خوردن ذبائحی که نام خدا بر آن برده نشده را حرام نموده است. (همانجا، 16/285) 3-4-4-در صحیحه حریز آمده که امام صادق علیه السلام از ذبایح یهود و نصاری و مجوس سوال شد حضرت فرمود:اگر شنیدی که نام خدا را می‌برند و شهادت دادند برای تو کسانی که دیده‌اند نام خدا را می‌برند بخور و الا اگر نشنیدی یا شهادت ندادند کسانی که دیده‌اند، ذبیحه آنها را نخور(همانجا، 16/291) لزوم سماع ذکر هنگام ذبح از اهل کتاب یا شهادت کسانی که شنیده‌اند، حاکی از عدم اعتناء به گفتار کفار است، در حالیکه به قول مسلمانان اعتناء و اکتفا شده، اعمال آنها حمل بر صحت می‌شود در مورد کفار اعمال آنها حمل بر فساد خواهد شد که نشان از اهمیت رعایت شئون اسلامی در تحلیل ذبائح و لزوم رعایت آن شئون توسط کفار دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.