Skip to main content
فهرست مقالات

گذری در شالی زارهای گیلان

نویسنده:

(7 صفحه - از 39 تا 45)

کلید واژه های ماشینی : برنج، آب، مزرعه، برنجی، ساقه‌های، شالی زارهای گیلان، شلتوک، زمین، درو، زنها

خلاصه ماشینی: "ده روز پس از وجین نخستین، مجددا به مزرعه میروند و بار دیگر علفهای هرز را از کنار ساقه ها جدا میکنند و دور میریزند، این عمل «دوباره» نام دارد. ساقه های برنج که به زردی گرائید، برزگران «داره Dare » (داس) در دست به مزارع روی میآورند (طرح شمارة 3) برزگر در حالیکه دستمالی برسر بسته و چکمه ای بلند به پا کرده است خود را از آب و آفتاب مصون نگه میدارد و در مزرعه خم و راست میشود و ساقه ها را «مشته، مشته Moste » (باندازه ی یک مشت) میبرد و با ساقه ای ته «مشته» را میبندد و روی «اشکل Eskel »1 قرار میدهد. سابقا هر پنجاه «درز» را روی چوبی که «خرک» نامیده میشد در اتاق گرمی قرار میدادند و در آن اتاق هیزم آتش میزدند وبمدت پانزده تا بیست روز دود میکردند تا ساقه ها خشک شود و خرمن بآسانی صورت گیرد، اما امروز خشک کردن «درز» ها بآن صورت کمتر متداول است واغلب با موتورهای جدید همه ی این کارها را انجام میدهند. این بار دیگر دانه ها با کمی باد دادن از سبوس جدا میشود و برنج را از «آبدنگ» بخانه _____________________________ 1 – اشکل Eskel ، باقیمانده ی ساقه ها را گویند که در مزرعه – پس از درو – بجای میماند. رسم بر این است که چند روز قبل از درو، شبی زنها در خانه اجتماع میکند و از ساقه های کلش طنابهائی می بافند تا در روزهای درو مورد استفاده قرار گیرد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.