Skip to main content
فهرست مقالات

معنا شناختی صفات الهی از دیدگاه علامه طباطبایی (ره)

نویسنده:

(20 صفحه - از 110 تا 129)

خلاصه ماشینی:

"به گفته‌ی وی، از آیاتی مانند «والله هو الغنی»(فاطر، آیه‌ی 15) «العزیز الوهاب»(ص، آیه‌ی 9) «اعطی کل شی‌ء خلقه»(طه، 50) استفاده می‌شود که فیاض علی‌الاطلاق مواهبی را که به مخلوقات عطا می‌فرماید، خود واجد آنهاست گرچه تصور این‌که چگونه خدا واجد برخی از صفات و شوءون موجودات است، بر فهم ما به واسطه‌ی الفت با امور مادی دشوار می‌نماید، اما اگر این اوصاف عاری از نقایص مادی و حدوثی باشد محذوری ندارد که برای خداوند سبحان اثبات شود؛ زیرا ملاک این‌که صفت یا فعلی از خدا سلب شود این است که نسبت به آن به پروردگار متعال موجب نقص و احتیاج گردد، اما در صورتی که از جهات نقص و عدمی تجرید شود و انتساب آن به خداوند مستلزم نسبت نقص و نیاز پروردگار بی‌نیاز نباشد، دیگر مانعی از اسناد آنها وجود نخواهد داشت، بلکه از آن‌رو که هرچه وجود دارد، از خداست، لازم است این صفات نیز چنان که بایسته‌ی اوست، برای او (عزشأنه) اثبات گردد. (1) با توجه به تفسیری که مرحوم طباطبایی از روش دوم ارائه دادند، روشن می‌شود که ایشان با تأسی به ملاصدرا، معتقد است که صفات در هر دو مورد هم خداوند و هم انسان به یک معنا به کار می‌رود، لیکن تفاوت به شدت و ضعف است و به همان ترتیبی که در باب اصالت وجود، تشکیک وجود و اشتراک معنوی وجود گفته می‌شود که وجود خداوند در اعلی مراتب قرار دارد و هستی محض است و حتی ترکیب ماهیت وجود در آن راه ندارد، بلکه صرف‌الوجود است، در باب صفات نیز همه‌ی آنها را به طور مطلق دانسته و منزه از هرگونه عیب و نقص شمرده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.