Skip to main content
فهرست مقالات

دیدگاههای تربیتی ائمه اطهار (ع)

نویسنده:

(4 صفحه - از 8 تا 11)

کلید واژه های ماشینی : تزکیه، تعلم، علم، تنبیه، نماز، نفس، باور، آهنگ، انذار، تشویق

خلاصه ماشینی:

"بنابراین متعلم در تعلم خود،باید که این خواستها را از«علم»داشته‌ باشد،تنها قیدی که هست اینست که‌ قبل از تعلم،باید جان متربی لا اقل‌ دوستدار حق و اهل حق باشد. و قرآن نیز می‌فرماید: «قد افلح من زکیها» اما کلمهء«تزکیه»بعنوان علم‌ و هدف در تعلیم،گرچه با افزایش علم و رشد علمی سازگاری دارد،اما در بیان‌ معصومین هیچگاه این کلمه به معنی‌ «رشد و افزایش»همراه با«علم» نیامده است بلکه فرموده‌اند: «رب زدنی علما» یعنی کلمه«زیاد کن»را در کنار علم طرح کرده‌اند. و وقتی که نفست آلوده است‌ و دچار غفلت و شهوت شده‌ای،در آن‌ لحظات علم نیاموزی زیرا که نفس‌ لیاقت آنرا ندارد و با کوته نظری آن علم‌ را تعبیر خواهد کرد. و وقتی که نفست آلوده‌ است و دچار غفلت و شهوت‌ شده‌ای،در آن لحظات علم‌ نیاموزی زیرا که نفس لیاقت‌ آنرا ندارد و با کوته‌نظری آن علم‌ را تعبیر خواهد کرد. نکته‌ای که در این بحث اهمیت‌ دارد اینست که،در آموزش«دانش و فن»می‌تواند تنبیه و تشویق هرکدام‌ جائی،وجدای از هم باشد اما در «تعلم»و«تربیت دینی»همیشه، تنبیه و تشویق و یا به اصطلاح مکتب، «انذار»و«بشارت»و یا به تعبیر بهتر، «خوف و رجاء»باید با هم،و هم قدر با هم،و معتدل باشند تا سازندگی‌ داشته باشند. ورزشهائی هم که این سه مایه را با هم دارند«باورساز»هستند،مثلا «ورزش توأم با سرود» «سرود»مطلب دارد،پس«بیان» میشود و«آهنگ»هم دارد و «حرکت»هم که هست پس هر سه‌ هماهنگ انجام می‌شوند در چنین‌ صورتی است که فرزند مطلب بیان شده‌ را عینا در قلب خود می‌گذارد. 2-وقتی که شروع می‌کند ممکن‌ است توجه به این معنا داشته باشد که: این درخت میوه دهد تا امرار معاش‌ *فرزندی که می‌آموزد و آمادگی دارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.