Skip to main content
فهرست مقالات

نقد و بررسی نظریه حدوث دهری میرداماد

نویسنده:

(12 صفحه - از 82 تا 93)

خلاصه ماشینی:

"بسیاری از متکلمان به این نکته واقف بوده‌اند که اگر حقیقت زمان جزئی از مجموعه عالم بوده و در متن جهان قرار دارد چگونه می‌توان پذیرفت که قبل از هستی عالم، زمان تحقق داشته است؟ در مقام پاسخ به این اشکال گفته‌اند برای این که حادث بودن جهان معنی داشته باشد باید به زمانی موهوم قبل از پیدایش جهان باور داشته باشیم. حدوث ذاتی به معنی این است که میان مبدأ وجود و هستی جهان فاصله زمانی نیست ولی جهان حادث در تمام ذات خود معدوم است و تنها در پرتو ارتباط با مبدأ هستی، موجود شناخته می‌شود. بر اساس آنچه حکما در این باب ابراز داشته‌اند جهان همیشه حادث و مسبوق به عدم است ولی تقدم نیستی بر هستی، تقدم زمانی نیست بلکه به حسب تحلیل عقل و مقام ذات سبق عدم بر وجود جهان معنی پیدا می‌کند. در حدوث ذاتی نیز علاوه بر این که وجود جهان هستی که معلول است با وجود مبدأ اول (خداوند متعال) که علت است، همسطح تلقی می‌شود، تقابل منطقی نیست، زیرا عدم ذاتی در مرتبه ذات و ماهیت با وجودی که از ناحیه علت در حاق واقع، حاصل می‌شود، تقابل ندارد بلکه با هم جمع می‌شوند. (21) اما در حدوث و قدم به حق بر این حقیقت تکیه می‌شود که وجود معلول نسبت به علت خود یک وجود رابط و فی غیره است و عین فقر و تعلق به آن می‌باشد، و وجودی که عین فقر و وابستگی به یک وجود دیگری است، متأخر از آن و در رتبه پس از آن بوده و در نتیجه نسبت به آن حادث خواهد بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.