Skip to main content
فهرست مقالات

سیمای راستین خیام (خیام و برخی از فیلسوفان هند)

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : خیام ،بودا ،شوپنهاور ،شانکارا ،مرگ ،رباعی ،فلسفه ،فیلسوف هند ،جهان ،نیروانا ،شراب ،دمی ،شاعر ،زیبائی ،رنج ،نرسی ،عمر خیام ،شادی ،بهشت ،حیات ،فیلسوفان بدبین جهان ،پرده ،واقعیت ،رستگاری ،زندگی ،کسان ،رباعیان خیام ،خیام ستایشگر حیات ،ابوالعلاء از معره شوپنهاور ،خیام فیلسوفان

خلاصه ماشینی:

"این سبزه که امروز تماشاگه ماست اگر بودا با آغوش باز به استقبال نیروانا نیستی میرود، و رستگاری را درفناشدن می‌بیند و از جهان می‌گسلد، خیام نه تنها زندگی را نفرین نمی‌کند،‌بلکه آن حیاتی را که بقول «برگسون» درصدها گلبرگ و شکوفه معطر، درتبسم طفل، در رنگین‌کمان آسمان و در رمة سینة‌کوه تجلی می‌کند، عاشقانه مهر می‌ورزد و بهترین ستایش‌ها را ازآن می‌کند،‌اما افسوس که مرگ و تباهی در کمین است، وویرانی، باغ جهان را تهدید می‌نماید، ازهمین روست که در نوروزنامه، مدام دم از آبادانی میزند و پادشاه وقت را به دادگری آبادان ساختن ایران تشویق و ترغیب می‌کند. این سخنان از دهانة تنگ کوزة شراب بیرون می‌آید: تا زو طلبم واسطة عمر دراز لب بر لب کوزه بردم از غایت آز می‌خور که بدین جهان نمی‌آئی باز لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز *** حتی مرگ خودرا شکوهمند وصف و وصیت می‌کند: وین چهرة‌کهرباء‌چویاقوت کنید ای هم نفسان مرا ز می قوت کنید وز چوب ر زم تختة تابوت کنید چون درگذرم به می‌بشوئید مرا این رباعی که حتمأ درسنین کهولت سروده شده، و بحق از بهترین رباعیان خیام است، نشا میدهد که شاعر زیباپرست، با تمامی ترسی که از مرگ دارد، میخواهد که پیکرش را با شراب بشویند و تابوتش را از چوب تاک بسازند و بر گورش گل بیفشانند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.