Skip to main content
فهرست مقالات

تجلیات زبان و فرهنگ ایران در هند و پاکستان

نویسنده:

(10 صفحه - از 61 تا 70)

کلید واژه های ماشینی : پاکستان ،هند و پاکستان ،هندوستان ،متوفی ،هجری ،شبه‌قاره ،فارسی در شبه‌قاره ،بفارسی ،اشعار فارسی ،کشمیری ،مسلمانان هند و پاکستان ،دهلی ،بمعنای ،متخلص ،بفارسی شعر ،کلمات فارسی ،کتب فارسی ،کشمیری متوفی ،متوفی بسال ،آثار فارسی ،معروف ،عادل شاه ،اکبر شاه ،ادبیات فارسی ،فارسی ایران ،پاکستان چاپ‌شده ،مجموعه‌های شعری ،گویندگان فارسی ،بیت شعر ،به‌آن زبان

خلاصه ماشینی:

"فارسی گویان معاصر ـ در حال حاضر با اینکه فارسی نه زبان رسمی هند یا پاکستان است و نه مردم در آنجا به آن تکلم می‌کنند و هر قدریکه بالفرض آن در بین مسلمانان محبوبیتی داشته باشد باز هم در شریعت سیاسی آن دو کشور حکم زبان خارجی را دارد ولی با این همه تعداد قابل ملاحظه‌ای از شعرای اردوذولسانین بودندو برای اظهار فضل هم شده به فارسی نیز اشعاری می‌سروده‌اند. فارسی در حریم مقدس دین ـ فارسی از راه اردو که در بین هندوان بنام هندی معروف است دیوارهای دژ تقدس مذهبی سانسکریت و سایر زبانهای قدیم هندوستان را شکافته وبحرم دلهای هندوان راه یافته است بطوریکه عده‌اس از آنان درهند و پاکستان برخلاف هم کیشان خود که اسامی آنها صرفا با کلمات سانسکریت تشکیل می‌شود برای اسامی خویش واژه‌های نظیر زیر فارسی را برگزیده‌اند و این پیروزی بسیار شگفت‌انگیزی برای فارسی بشمار می‌رود: آزاد؛‌اقبال؛ بختاور؛‌تیغ (تیغ‌بهادر)؛ جواهر(جواهرلال)؛ خوشحال (خوشحال واس)؛‌روشن (روشن لال)؛ سردار؛ ستارا؛ شیوا (شیوا جی)؛ شمشیر (شمشیر جنگ)؛‌عشرت (عشرت لال)؛ گلزاری (گلزاری ‌لال)؛‌گلاب (گلاب‌سنگ)؛‌مهتاب (مهتاب چند یا مهتاب ناراین) و غیره. 3 ـ استعمال کلمات مفرد هندی: درآثار فارسی شبه قاره تعداد قابل توجهی ازکلمات هندی‌الاصل بکار برده شده است در آثار ابوطالب کلیم کاشانی (متوفی 1651 میلادی) ملک‌الشعرای دربار شاهجهان و ملاطغرای مشهدی متوفی 1078 هجری نگارنده معروف فارسی مصنوع ومرصع؛ ظفراحسن مربی صائب تبریزی؛ یحیی کاشانی کتابدار شاهجهان؛ فانی کشمیری معاصرشاهجهان وعده دیگراز گویندگان و نویسندگان فارسی صدها واژه هندی‌الصل مانند بانس (نی‌هندس) بنیا (بقال) پتانی(زن پتان) برشکال(فصل باران) لبسنت(فصل بهار هندوستان) پان (برگ تنبول) پیسه (یکنوع سکه مسی درهندو پاکستان) جامن (نوعی آلوی سیاه هندی) خحروکه (پنجره) رام رنگی(مشروب) سارنگی (یکنوع سازی است) سپاری (فوفل) کنول (نیلوفر) درشن (دیدار؛ زیارت) چنبیلی (گل رازقی) هاتهی (فیل) و غیره بکار برده شده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.