Skip to main content
فهرست مقالات

منزلگه (هایمات) در نزد هایدگر و گادامر

نویسنده:

مترجم:

(18 صفحه - از 143 تا 160)

کلید واژه های ماشینی : هایدگر، منزلگه، گادامر، زبان، گویش، شعر، شاعر، تبعید، هایدگر و گادامر، بازگشت

خلاصه ماشینی:

"1بی‌تردید،در نظر هایدگر همواره نسبتی بین وجود و زبان‌ برقرار است،اما گادامر چنین تصریح می‌کند که مسئله چیزی جز این نیست که:«وجودی که‌ فهمیده می‌شود،همان زبان است. در بخش پایانی مقاله مسایل بالقوه‌ای که از نحوه‌ تخصیص این اصطلاح توسط گادامر ناشی می‌شود،یعنی مسایل مربوط به فرایندی بررسی‌ می‌شود که به خاطر گنجانیدن همه رویارویی‌ها با زبان شعری مدام گسترش می‌یابد و در عین حال به طور همزمان آنرا از شکل ارجاع دوگانه به محل و زبان خارج می‌کند و به صورت‌ محدودتر یک دلالت مفهومی زبانی در می‌آورد. او به جای طرح این موضوع که گویش،به دلیل پیوستگی نزدیک با مادر و منزلگه، اساسی‌ترین طرز بیان محسوب می‌شود-با استفاده از عقیده‌ای که در پایان قرن هجدهم‌ میلادی به تفصیل مورد بحث بود-اینگونه ابراز عقیده می‌کند که گویش تا سر حد یک زبان‌ پیشین تقلیل یافته،یعنی در عین تبدیل شدن به یک زبان باستانی معنای خود را برای نوع‌ بشر از دست داده است. اما حتی پدیده«طبیعت»،برای مثال در مفهوم رومانتیک آن،تنها برحسب‌ تصوری که از جهان وجود دارد،بطرزی وجود شناختی قابل درک می‌شود؛یعنی به عبارت‌ دیگر،در چارچوب تحلیلی درباره دازاین فهمیده می‌شود؛24بنابراین،موضوع‌گیری هایدگر یک موضع سخیف با ریشه ولایتی و استانی نیست بلکه او بر این موضوع اصرار دارد که‌ چشم‌انداز محلی و همراه با آن منزلگه انگاره‌هایی نا-زمانند نیستند بلکه باید آنها را همچون اموری در نظر گرفت که از دست رفته‌اند و هنوز به کف باز نگشته‌اند. امکان از دست رفتن و زدوده شدن این سنت‌ها وجود دارد؛کما اینکه هایدگر از محو شدن محلی بودن به وسیله تمدن یک شکل جهانی‌ سخن به میان می‌آورد و گادامر می‌گوید که سیل اطلاعات زبان را در خود فرو می‌برد و غرق‌ می‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.