Skip to main content
فهرست مقالات

طنز و طنزنویسی در ایران (بوجود آمدن ذوق طنزنویسی مولود حکومت های جابر دوران گذشته است)

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : طنز، طنزنویسی، طنز و طنزنویسی، ذوق طنزنویسی مولود، طنزنویسی مولود حکومت، لطایف، حاج میرزا حبیب، طنزنویسی در ایران، ذوق طنزنویسی مولود حکومتهای جابر، سلطان

خلاصه ماشینی: "مثلا در حکومت ناصر الدین شاه که مردم در اثر آشنائی با تمدن اروپائی بیدار شده و مظالم و نادانیها و بی‌بندوباریها را میدیدند،تمام انتقادات و ناراحتی‌های خود را بصورت طنز یا خواب‌نامه بیان میداشتند بطوریکه 20-30 جلد کتاب طنزآمیز از آن زمان باقی است،که مهمترین آنها تذکرهء مجدیه نگارش(مجد الملک سینکی) (جد دکتر علی امینی)و خوابنامهء محمد قاسم خان برادرزادهء فتحعلی خان صبا و رؤیای صادقه و رؤیای غیبیه و امثال آن میباشد. باوجود اینکه عده‌ای صاحب‌نظر،قدرت بیان طنز و هجا را برای شاعر بمثابه‌ چنگ و دندان برای شیر دانسته‌اند ولی جای هیچگونه تردیدی نیست که بین طنز و هجو اختلاف زیادی است،بطوریکه دشنام و ناسزا و هجو کاری ناشایست و لطیفه- گوئی و طنزنویسی عملی مطبوع و مطلوب است و هنری بشمار میرود،مثلا وقتی ما می‌بینیم که«رشید و طواط»در معرض خطر مرگ قرار میگیرد و سلطان دستور قتل‌ او را صادر میکند،او بیان این جمله که:«کشتن و طواط که مرغ کوچکی است کاری‌ دشوار نیست و پادشاهان باید شکار شیر کنند»خود را از مرگ میرهاند یا در تاریخ‌ می‌بینیم که بسیاری از وزراء و صاحب منصبان با یک لطیفه یا سخن طنزآمیز بجا، جان مردمی را از خطر نجات داده‌اند طبعا قبول میکنیم که حسن بیان و شوخی و لطیفه‌ سرائی هنری است که در مقابل هجاگوئی که بقول فردوسی: چو شاعر برنجد بگوید هجا بماند هجا تا قیامت بجا طنزنویس معروف دیگری که در نظر است نور الدین عبد الرحمن‌ طنزنویس دیگر جامی میباشد که کتابی خطی از لطایف او بنام مخاطرات در کتابخانهء مجلس شورایملی موجود است،بطوریکه در سراسر این کتاب یک کلمهء زننده نمیتوان یافت."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.