Skip to main content
فهرست مقالات

روش تفسیری امام خمینی رحمه الله و تأثیر آن در گسترش تفسیر عرفانی شیعه

نویسنده:

ISC (20 صفحه - از 115 تا 134)

کلیدواژه ها : تفسیر ،روش تفسیری ،تفسیر به رأی ،تفاسیر عرفانی و رمزی شیعه ،لطایفعرفانی ،باطن و لوازم کلام

کلید واژه های ماشینی : عرفانی ،تفسیر ،روش تفسیری امام‌خمینی ،قرآن ،امام‌خمینی ،تفسیر عرفانی ،گسترش تفسیر عرفانی شیعه ،تفسیر قرآن ،حمد ،توحید ،مفسران ،عالمان شیعه بر تفسیر عرفانی ،بررسی روش تفسیری امام‌خمینی ،فهم ،مفسران عرفانی قرآن ،معرفت ،رمزی ،تفسیری امام‌خمینی رحمه‌الله و تأثیر ،خدا ،تفسیر سوره حمد ،عارفان ،تفسیر به رأی ،نکات عرفانی سوره حمد ،برداشت‌های عرفانی ـ اخلاقی ،عالمان بزرگ شیعه ،سبب گسترش تفسیر عرفانی شیعه ،روش تفسیری امام‌خمینی و تأثیر ،عقل ،تفسیر عرفانی شیعه و توجه ،تفسیر آیات

امام خمینی رحمه‌الله ، از عالمان بزرگ شیعه در دوره معاصر و از مفسران عرفانی قرآن به شمار می‌رود. در این مقاله به بررسی روش تفسیری امام خمینی می‌پردازیم. به نظر می‌رسد، وی در تفسیر قرآن، دارای روش «عرفانی» بوده و بهترین شیوه را در فهم قرآن و تبیین معانی بلند آن، برداشت‌های عرفانی ـ اخلاقی می‌دانست. به نظر امام خمینی، دریافت لطایف عرفانی، هدف اساسی هر تفسیری می‌باید قرار بگیرد. وی با پایبندی بر روش عرفانی، سبب گسترش تفسیر عرفانی شیعه و توجه بیشتر عالمان شیعه بر تفسیر عرفانی شد.

خلاصه ماشینی:

"(معرفت، 1377، ج 2، ص526) در تفاسیر عرفانی، مفسران با باطن و اسرار و رموز آیات سرو کار دارند و معتقدند قرآن علاوه بر ظاهر، دارای مفاهیم بلند و گسترده‌ای از اسرار پنهانی است که فهم آنها مخصوص خواصی است که با اسرار شریعت سروکار دارند و به دلیل اینکه قرآن، این معانی باطنی را برای فهماندن به خواص با رمز و اشاره بیان کرده، آنان نیز با همان شیوه رمز و اشاره، آن اسرار نهانی را ابراز می‌کنند و ظاهر قرآن را برای طبقه عوام می‌گذارند. امام خمینی معتقد است مسائل عرفانی و رمزی فراوانی در قرآن وجود دارد که فهم آنها برای همگان میسر نیست: قرآن و حدیث نیز قانون‌های علمی را که توده آورده‌اند، طوری بیان کردند که مردم می‌فهمند، لکن علوم قرآن و حدیث را همه کس نمی‌تواند بفهمد و برای همه کس نیامده، بلکه بعضی از آنها رمز است بین گوینده و یک دسته خاصی... آثار تفسیری امام خمینی، حکایت از روش عرفانی، رمزی و اشاری وی دارد و کمتر تشابهی به دیگر روش‌های تفسیری، مانند: تفسیر به مأثور، تفسیر قرآن به قرآن، تفسیر به رأی (استفاده از استحسان و قیاس در تفسیر)، تفسیر ادبی (بهره‌مندی از لغات و ادبیات در تفسیر)، تفسیر کلامی و عقلی (بهره‌مندی از استدلال و برهان)، تفسیر علمی (بهره‌مندی از علوم تجربی در تفسیر) و تفسیر جامع (بهره‌مندی از همه وجوه مذکور در تفسیر) دارد؛ گرچه وی، بسا در تفسیر آیات، از روایات و استدلال نیز بهره برده، اما اصل و اساس تفسیرش بر پایه هیچ کدام از آنها استوار نبوده، بلکه محور اصلی آن، روش عرفانی و بر اساس ذوق عرفانی و از طریق کشف و شهود است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.