Skip to main content
فهرست مقالات

دو رساله در اخلاق و سیاست

معرف:

(5 صفحه - از 61 تا 65)

کلید واژه های ماشینی : عدل، پادشاه، ملک، شروق الانوار، مال، خلق، ظلم، مردم، نوشیروان، قوت

خلاصه ماشینی: "چون در شروق الانوار از اخلاق ناصری یاد میشود پس مؤلف آن(و بالطبع دو رسالهء ما)خواجهء طوسی نخواهد بود و سخن دولتشاه در تذکرة الشعراء ص 193 درست در نخواهد آمد(سرگذشت طوسی از مدرس رضوی(ص 302) در هر دو رسالهء ما از شروق الانواد و الانوار الشروق یاد شده است همچنین از اتابک مظفر الدین ابو بکر بن سعد بن زنگی(623-658)و اتابک مظفر الدین دکله یا تکله(571-591)و مولانا نصر الدین و مولی‌ الموالی که به گواهی شروق الانوار باید مراد از آن هم خواجهء طوسی باشد همچنین از سنایی و حجة الاسلام‌ از نام«خلافت‌نامه»بعنوان اسم عام در هر دو رساله یاد شده است ولی در خود خلافت‌نامه باز هم آمده که نام‌ کتاب چنین است. بدانک عدل عبارتی از نگه داشتن سویت و راستی بود در میان چیزها،از آن جهت که مؤدی باشد بکمال،پس عادل کسی‌ بود که راستی و اعتدال نگه دارد در میان عقل و قوتهای خود، و میان خود و حق تعالی و میان خود و خلق: اما میان عقل و قوتهای دیگر چنان کند که همه قوتها بفرمان‌ عقل باشند تا از فرمان برداری قوت شهوت عفت پدید آید. اما آنکه میان زندگان بود بر هیچ طرفی حیفی نشای که‌ رود و تحقق این نوع؟؟؟دلت بچهار شرط بود: شرط اول آنکه اصناف مردم باهم دگر برابر و متکافی‌ دارد چه همچنانکه اعتدال مزاج از تکافوی چهار صنف پدیده‌ی‌ آید: یکی اهل شمشیر،و ایشان به مثابت آتش‌اند در کائنات. بیت: یقین دان که گر نیک و گر بد کنی‌ به بار دیگری بل که با خود کنی خدای تعالی توفین خیرات همگانرا روزی کناد،و روزگار همایون پادشاه وقت به عدل و انصاف آراسته داراد و از عمر و ملک برخورداری دهاد،و امیران نیکو را توفیق خیر و عدل‌ بر مزید کناد،و این رساله خواننه و شنونده را سودمند و مبارک‌ گرداناد،بحمد و اله اجمعین."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.