Skip to main content
فهرست مقالات

قافیه در شعر فارسی

نویسنده:

(9 صفحه - از 190 تا 198)

کلید واژه های ماشینی : قافیه، قافیه در شعر فارسی، غزلیات حافظ تکرار کلمه قافیه، مصوت، شعر فارسی، قافیه شعر فارسی، زبان فارسی چنانکه شمس قیس، قواعد قافیه شعر فارسی، حافظ، قافیه شعر عرب

خلاصه ماشینی:

"اشت(a?sht): کسی دانه نیکمردی نکاشت‌ کز و خرمن کام دل بر نداشت (نظامی) وفت(tfu): سرای از خس و خار بیگانه روفت‌ سر مار با سنگ تدیبر کوفت (سعدی) بخت(ixt): هر که وقت بلا ز تو بگریخت‌ بحقیقت بدان که رنگ آمیخت (سنایی) رست ast : نکونام وصاحب دل و حق‌پرست‌ خط عارضش خوشتر از خط دست (سعدی) رشت(est): عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت‌ که گناه درگران بر تو نخواهند سرشت (حافظ) وفت(oft):1 سکندر شنید آنچه داراب گفت‌ نیوشنده برخاست،گوینده خفت (نظامی) 3-اگر واژه قافیه مختوم به مصوتẓeẒ(کسره)باشد،صامت قبل‌ از آن بعنوان آخرین صوت قافیه به حساب می‌آید و طبق قاعده دو عمل‌ می‌شود: به عزم تو به سحر گفتم استخاره کنم‌ بهار تو به شکن می‌رسد چه چاره کنم که قافیه در حقیقت«ار»است تبصره-اگر واژه قافیه مختوم به«آ+صامت+مصوت+صامت‌ باشد در زبان عرب رعایت«آ»(الف تأسیس)الزامی است اما در زبان‌ فارسی چنانکه شمس قیس میگوید بیشتر شعرای عجم آنرا اعتبار نمی‌نهند و لازم نمی‌دارند2در کتاب درسی دوره ادبی نیز نوشته شده که تکرار حرف‌ (1)-وقتی قافیه مصوت+صامت+صامت است اگر در آخر قافیه‌ مصوتی باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.