Skip to main content
فهرست مقالات

عدالت و حقوق

نویسنده:

علمی-ترویجی/ISC (30 صفحه - از 51 تا 80)

کلیدواژه ها : عدالت ،حقوق ،امام علی(ع) ،نظام حقوقی ،عدل و ظلم

کلید واژه های ماشینی : عدالت ،عدل ،حق ،ستم ،امام ،خدا ،انصاف ،حکومت ،ظلم ،امام علی ( ع ) ،خداوند ،اجتماعی ،مردم ،قضایی ،قانون ،علی ( ع ) ،دادگری ،العدل ،عدالت و حقوق ،امام ( ع ،سخن ،عدالت و انصاف ،اصل ،عدالت به معنای انصاف ،جامعه ،خواه ،عدالت قضایی ،علی بن ابی‌طالب ،عدل الاهی ،عدالت و دادگری

عدالت به‌عنوان مبنا و هدف حقوق جایگاه ویژه‌ای در نظامهای حقوقی و نظام حقوقی اسلام دارد. به‌خصوص آن‌که عدالت از زبان عدل‌شناسی مطرح شود که خود در سیره و گفتار مظهر عدل تام است. در این نوشتار تلاش گردیده است تا ضمن بررسی واژة عدل و ظلم از گفتار علوی آثار آن در نظام حقوقی و بویژه، حقوق کیفری بررسی گردد.

خلاصه ماشینی:

"خداوند مسلمانان‌ را از عدالت‌ ورزیدن‌ و نیکی‌ کردن‌ به‌ دشمنانی‌ که‌ با آنان‌ از در جنگ‌ وارد نشده‌اند، نه‌ تنها باز نمی‌دارد، بلکه‌ بدان‌ توصیه‌ می‌کند؛ چه‌ آن‌که‌ خود دادگران‌ را دوست‌ دارد: خداوند شما را از نیکی‌ کردن‌ و رعایت‌ عدالت‌ به‌ کسانی‌ که‌ در امر دین‌ با شما پیکار نکردند وشما را از دیارتان‌ بیرون‌ نراندند، نهی‌ نمی‌کند؛ زیرا خداوند عدالت‌ پیشگان‌ را دوست‌ می‌دارد (ممتنحه‌(60): 8)؛ اما با این‌ همه‌ تأکید، هنوز جامعة‌ انسانی‌ میان‌ ظلم‌ و نابرابری‌ به‌ حیات‌ خود ادامه‌ می‌دهد و یکی از آرزوهای بزرگ زمان ما است که‌ در زندگی دادگری‌ حاکم‌ باشد و هیچ‌ کس‌ در اندیشة‌ ایراد ستم‌ به‌ دیگری‌ نباشد؛ دادوستدها و روابط‌ آحاد جامعه‌ و قوانین‌ و سیاست‌های‌ اجتماعی‌ جاری‌ در آن‌ عادلانه‌ باشد؛ حقوق ‌انسان‌ها رعایت‌ شود؛ در توزیع‌ خیرات‌ و مضرات‌ تبعیضی‌ ناروا اعمال‌ نشود؛ در داوری، بی‌‌طرفی‌ و انصاف‌ رعایت‌ شود؛ حقوق‌ متهم‌ مورد عنایت‌ قرار گیرد؛ در تنظیم‌ سیاست‌های‌ اقتصادی‌ از تمرکز ثروت‌ و تشدید فاصله‌های‌ طبقاتی‌ پیشگیری‌ شود و همین‌طور در وضع‌ قانون‌ و اعمال‌ حاکمیت‌ سیاسی‌ و ابعاد دیگر نظام‌ اجتماعی‌، عدالت،‌ مورد‌ نظر قرار گیرد. (خطبه‌ 216) امام‌ در نامة‌ ارجدار خویش‌ به‌ مالک‌ اشتر چنین‌ فرمان‌ می‌دهد: داد خدا و مردم‌ و خویشاوندان‌ نزدیکت‌ را از خود بده‌ و آن‌ کس‌ را که‌ از رعیت‌ خویش‌ دوست‌ می‌داری‌ که‌ اگر داد آنان‌ را ندهی‌ ستمکاری‌ و آن‌که‌ بر بندگان‌ خدا ستم‌ کند، خدا به‌ جای‌ بندگانش‌ دشمن‌ او خواهد بود و آن‌ را که‌ خدا دشمن‌ گیرد، دلیل‌ وی‌ را نپذیرد و او با خدا سرجنگ‌ دارد تا آن‌گاه‌ که‌ بازگردد و توبه‌ کند و هیچ‌ چیز چون‌ بنیاد ستم‌ نهادن‌، نعمت‌ خدا را دگرگون‌ نمی‌کند و کیفر او را نزدیک‌ نیارد که‌ خدا شنوای‌ دعای‌ ستمدیدگان‌ است‌ و در کمین‌ ستمکاران‌، و باید از کارها آن‌ را بیش‌تر دوست‌ بداری‌ که‌ نه‌ از حق‌ بگذرد و نه‌ فرو ماند و عدالت‌ را فراگیرتر بود..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.