Skip to main content
فهرست مقالات

نمادگرایی در هنر (آموزش های ادبی)

(4 صفحه - از 54 تا 57)

کلید واژه های ماشینی : نماد ،هنری ،قصه ،رئال ،نمادگرایی در هنر ،انقلاب ،زبان ،تمثیل ،ذهن ،رئالیسم ،ادبیات ،رمز ،منطق ،نمادین ،ادبیات کودکان ،مخاطب ،شعر ،خواننده ،رئالیزم ،زبان رئال ،قالب ،سیال ذهن ،زمان ،بیان ،طرحهای ،واقعیت ،شروع ،بیان رئال ،جمله ،زبان قصه

خلاصه ماشینی:

"قبل از هر انقلابی خفقان است،اما بعد از هر انقلابی،لااقل برای مدت کوتاهی خفقان‌ نیست همین قضیه باعث می‌شود که خیلی از چیزهایی که با کنایه و رمز و با نماد گفته‌ می‌شد،واضح مطرح شود،و همین قضیه باعث‌ شود که لااقل سیاسی‌نویسان و عمومی‌نگاران‌ فکر کنند،که دیگر نمادگرایی غلط است و زمانش سپری شده است. مثلا در نقدگونه‌ای‌ که ادبیات کودکان بعد از انقلاب را بررسی‌ کرده بود و گفته بود که دیگر زمان تمثیل و سمبل گذشته است به یکی از بازنویسی‌های‌ من از قصه‌های مثنوی اشاره کرده بود و گفته‌ بود که دیگر زمان این جور قصه‌ها نیست. حال سؤال‌ من این است که تأثیر در کار هنری از چه موقع‌ شروع می‌شود؟شما که قصه می‌نویسید این‌ سؤال را از خودتان بکنید که تأثیر قصه از کجا شروع می‌شود؟بیام قصه با چه زبان و قالب و سبکی بهتر به دل مخاطب می‌نشیند؟تأثیر دقیقا از آن زمانی شروع می‌شود که هنر در استخدام‌ بیان غیرمستقیم پیام قرار می‌گیرد،و یا بیان، صیغهء هنری می‌گیرد. اما تأثیرگذاری او درست از آن لحظه‌ای است که‌ نویسنده شروع به تصرف در واقعیات می‌کند، قوانین و منطق حاکم بر واقعیات را بنا به‌ تجربه‌ها و جهان‌بینی خودش درهم می‌ریزد،یا تعبیر و تفسیر می‌کند،و آیا ارائه‌ برداشتهای شخصی از یک واقعیت را می‌توانیم حرکتی رئال بنامیم؟ توجه به این مسأله تا آنجا پیش رفته که‌ عده‌ای گفته‌اند اصلا رئالیسم وجود ندارد. حرف من‌ این است که توجه به رئالیزم به دلیل‌ ضرورتهای انقلابی،باعث نشود که زمانی‌ چشم باز کنیم و ببینیم که یک ادبیات کلیشه‌ای‌ بدون جاذبه و خشک مثل ادبیات سی سال بعد از انقلاب روسیه داریم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.