Skip to main content
فهرست مقالات

گزارش: دیداری از شهر ری

گزارشگر:

(5 صفحه - از 32 تا 36)

خلاصه ماشینی:

"اما نقاره‌خانه‌1از برج‌های آرامگاهی‌ است؛مرحوم سید محمد تقی مصطفوی‌ درباره این برج آرامگاهی می‌نویسد: «در دامنهء کوهسار مجاور کارخانه‌های‌ مواد نسوز و مواد شیمیایی واقع در تقی‌آباد در جانب شمال شرقی شهرری بقایای برج‌ بسیار زیبای دوازده ترک آجر در وسط صفه‌ بزرگ دایره شکل سنگی(به نظر 36 متر)و اتاق دو طبقه سنگ و گچی مستحکم و شیوا قرار دارد. »2 آنچه از این آثار باقی‌مانده برمی‌آید،این‌ است که یکی از سنن ایرانیان این بود که‌ مردگان خود را در دل کوه دفن می‌کردند این‌ سنت در دورهء آل بویه و سلجوقی نیز تا اندازه‌ای اجرا می‌شده است؛با این تفاوت‌ که چون اسلامرا پذیرفته بودند،مردگان را با رعایت دستورهای دینی به جای دخمه در حفره‌ای که در دل سنگ به شکل قبر می‌کندند،به خاک می‌سپردند. بی‌بی شهربانو اثری باستانی این بقعه که در سال 1315 به شماره‌ 256 در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت‌ رسیده است،بنا به تحقیقاتی که مرحوم‌ مصطفوی انجام داده بنایی است که هستهء اصلی آن مربوط به دوره ساسانی است و در قرن چهارم هجری برای آرامگاه مورد استفاده‌ قرار گرفته است. دارم با خودم فکر می‌کنم که چرا باید تکه‌هایی از کاشی‌های محراب امامزاده‌ یحیی در موزهء متروپولین باشد یا بخشی از محراب در موزهء متروپولین نیویورک؟!بعد این فکر به سرم می‌زند که آیا باید آثار تاریخی‌ ما زینت‌بخش موزه‌های خارجی باشد یا این‌ که با دست خودمان همین‌جا از بین برود یا اینکه خودمان میراث‌های ارزنده کشورمان‌ را حفظ کنیم؟البته خودمان!اما چگونه؟باید به سه‌راه ورامین برگردم،ولی سردر قدیمی‌ بیمارستان فیروزآبادی،که در زاویه خیابان‌ به چشم نمی‌آید،مرا به فکر می‌اندازد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.