Skip to main content
فهرست مقالات

امکان یا امتناع سیاست ورزی در ایران

نویسنده:

(11 صفحه - از 2 تا 12)

کلید واژه های ماشینی : سیاسی، انتخابات، سیاست‌ورزی، دموکراسی، سیاست، شهروندان، حکومت، ایران، مردم، احزاب

خلاصه ماشینی:

"(8)-اگر بسیاری از آزادی خواهان هنوز مایل و در برخی موارد شاید قادر به نقد همه جانبه قیام‌ها،نهادها، مفاهیم،حوادث و عملکرد رجال بزرگ خود مانند امیر کبیر،آخوند خراسانی، طباطبایی،مدرس،ستار خان، مصدق،کاشانی،امام،طالقانی‌ و خاتمی نیستند و عمدتا بر تجلیل از ایشان تأکید می‌کنند، اگر اغلب ما عملکرد اشخاص، احزاب و جریانهای معاصر را با دوگانه‌''خائن-خادم‌‘‘تحلیل‌ می‌کنیم و نمی‌توانیم از تجربیات تلخ و شیرین‌ نهضت‌ها،احزاب و حوادث‌ مهم تاریخی به شکل همه‌ جانبه بهره‌برداری نمائیم،اگر اکثر سیاستمداران ما نخبه‌گرا بوده،به توده مردم اعتماد ندارند و بعضا بریده از آنان زندگی کنند،اگر بسیاری از فعالان سیاسی اقدامات فردی،مقطعی و پر سروصدا را به حرکت‌های جمعی،پیوسته و آرام سیاسی و ترجیح‌ می‌دهند،اگر نوع سیاست‌ورزان حرفه‌ای در سازماندهی‌ گروههای کوچک و تمامیت‌خواه مهارت دارند ولی به‌ دشواری می‌توانند جمع‌های بزرگ با مشترکات حداقلی‌ را سامان داده،به طور مستمر به همکاری بپردازند،اگر تعداد قابل توجهی از ما نمی‌توانیم زمان حال را نقد کنیم و منتظریم تا تاریخ درباره اعمال ما و نیز رفتار رقبا و دشمنان‌ آزادی قضاوت کند،اگر«فرافکنی»،«توطئه اندیشی»، «عملکرد ما صددرصد درست است»و«اساس حرکت‌ رقیب یا دشمن مطلقا غلط یا خائنانه است»گفتمان غالب‌ ما را تشکیل می‌دهد،اگر بسیاری از سیاست‌ورزان‌ حرفه‌ای مانند رانندگان آماتور هستیم و با استفاده حداکثری‌ از گاز و ترمز،به محض اینکه مجالی برای حرکت می‌بینیم، با تمام قوا به پدال گاز فشار می‌دهیم و با احتمال مواجهه‌ با کوچکترین مانع،به شدت بر پدال ترمز می‌کوبیم،اگر اکثر دچار افراط و تفریط می‌شویم؛یا تن به استبداد و ارتجاع می‌دهیم و منفعل می‌شویم،یا در اولین فرصت‌ چنان به میدان می‌آئیم و فریاد می‌کشیم که تنها یک‌ -------------- دموکراسی تمام عیار و ماکسیمال ما را آرام می‌کند و کمتر از آن را هم ردیف استبداد و ارتجاع قلمداد می‌کنیم،اگر غالب دولتمردان«قدرت را بدون مسئولیت»می‌خواهند و اغلب اشخاص و احزاب منتقد نیز طالب«آزادی بدون‌ مسئولیت»هستند،اگر حکومت قدرت را هیولایی‌ می‌خواهد که فقط با ترس از آن می‌توان نظم را در جامعه‌ مستقر کرد و اپوزیسیون نیز برای جلب همدلی قشرهای‌ مختلف،بعضا در برابر خدشه وارد شدن به استقلال و میلیتاریستی شدن فضای کشور استقرار دموکراسی،را با موانع بزرگ‌ مواجه کرده،به رشد بنیادگرایی در ایران می‌انجامد؛دور تازه‌ای از کشمکش‌ها آغاز خواهد شد که حتی در صورت برپایی انتخابات آزاد،احتمال‌ پیروزی جنگ‌طلبان وطنی،که بر ویتنامیزه کردن ایران و اخراج‌ نظامیان بیگانه از کشور تأکید خواهند کرد،افزایش خواهد یافت‌ تمامیت ارضی کشور سکوت می‌کند،اگر بسیاری از شهروندان عملا بین«استبداد»و«هرج و مرج»گزینه سومی‌ در چشم‌انداز نمی‌یابند و اگر..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.