Skip to main content
فهرست مقالات

استفاده مستمر از هویت دینی به بهانه بحث "هویت" در آیین

ناقد:

(3 صفحه - از 42 تا 44)

کلید واژه های ماشینی : دین، دموکراسی، سکولارهای، سکولاریسم، سیاسی، جلایی‌پور، شیعه مدنی، تمایز میان نهادهای جامعه مدنی، مذهب، سوءاستفاده

خلاصه ماشینی:

"" میرسپاسی در ادامه به حوزه خصوصی می‌پردازد و از شیلا بن حبیب نقل می‌کند که:"از آن‌جا که‌ نمی‌توان به شیوه‌ای عقلانی درباره موضوع‌هایی‌ مانند ایمان و معنای زندگی و چگونگی تعالی‌ بشری بحث و گفت‌وگو کرد و به اجماعی جمعی‌ رسید،بهتر است بپذیریم که خود افراد هستند که‌ باید آزادانه و با توجه به وجدانشان راه خود را انتخاب‌ کنند و درباره این مسائل تصمیم بگیرند. بحث قائلان به ارجاع دین به حوزه خصوصی، عدم امکان دفاع از دینداری در عرصه عمومی‌ نیست،بلکه آن‌ها همان‌گونه که اشاره شد،بر این مسأله تأکید دارند که اگر بپذیریم مسائل دینی‌ و ارزش‌های اخلاقی و سلیقه‌های شخصی و عاطفی را نمی‌توان در حوزه عمومی،حوزه‌ای که‌ محل بحث و گفت‌وگو و رسیدن به وفاق سیاسی‌ و اجتماعی است،به بحث و گفت‌وگو گذاشت و با اظهارنظر اقلیت یا اکثریت افراد به توافق رسید، بهتر است که آن را به حوزه خصوصی بفرستیم‌ و بر سر حقانیت آن بحث نکنیم. "سؤال این‌جاست که روح‌ "هویت‌یابی‌"یا تأکید بر هویتی خاص در بحثی‌ فلسفی-دینی معطوف به امر سیاسی،تا چه میزان‌ می‌تواند حوزه عمومی در ایران را گسترش دهد و بر عشق و علاقه دموکراسی‌خواهان بر فعالیت‌ در حوزه عمومی بیفزاید؟ اساسا این‌گونه تئوری‌پردازی‌های فلسفی-دینی‌ بر محور"هویت‌یابی‌"که در"شیعه مدنی‌"و"هویت‌ اسلامی انجمن‌های اسلامی‌"خود را بیش از هر جای دیگر متبلور ساخت،می‌تواند در ایران به اجماع‌ دموکراسی‌خواهان بر سر دموکراسی بینجامد یا نه؟ به نظر نگارنده به همان میزان که بلندپروازی‌های‌ بیرون ساختاری برخی دموکراسی‌خواهان با نام‌ حرکت رادیکال،به اجماع در حوزه عمومی بر سر مسأله دموکراسی ضربه وارد ساخت و حد اقل‌ها را بر باد داد،آمیختن بحث دموکراسی با تئوری‌های‌ مربوط به‌"هویت‌"نیز این اجماع را با مخاطره‌ای‌ بزرگ‌تر مواجه می‌سازد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.