Skip to main content
فهرست مقالات

طنز و خلاقیت

نویسنده: ؛

پاییز و زمستان 1382 - شماره 2 علمی-پژوهشی (14 صفحه - از 157 تا 170)

کلیدواژه ها : طنز و خلاقیت ،شیوه‌های بیان ،لطیفه ،ادبیات فارسی

کلید واژه های ماشینی : زبان فارسی ،هزل ،خر ،هجو ،خلاق ،طنزپرداز ،بیانی ،دیوان اشعار ،زندگانی ،تقی ،شیوه‌های بیانی ،گلستان سعدی ،محمد تقی ،نوعی دگرگونی و استحاله ،چاپ اول ،بخشی از آثار ،ابو القاسم ،تقی مدرس ،چاپ دوم ،تقی مدرس رضوی ،دانشگاه تهران ،پدیده‌های زندگانی ،دوم ،اهتمام محمد ،ج اول ،ج دوم

پرکاربردترین معنی واژهء«طنز»در زبان فارسی طعنه زدن،خرده‌گیری،مسخره و انتقاد کردن‌ است. طنز یکی از شیوه‌های بیانی است که در زبان فارسی با«هجو»،«هجا»،«هزل»و«فکاهه» و...از دیرباز در میان مردم،رواج داشته و بخشی از آثار ادبی را به خود اختصاص داده‌ است. پایه طنز در آثار ادبی فارسی،بیشتر بر ناسازگاری«لفظ»و«معنی»در کلام بنا شده است و ازاین‌رو تا حدودی می‌تواند در مقوله«مجاز»جای گیرد.ولی بیشتر آثار مکتوب طنزآمیز فارسی با«هجو»،«هزل»،مطایبه و لطیفه،همراه بوده است. بنابراین،می‌توان گفت که طنز،نوعی ژرفکاوی و غایت‌اندیشی است و بر نوعی دگرگونی‌ و استحاله درونی،دلالت می‌کند.واژهء«لطیفه»نیز در فرهنگ و ادب ما،همیشه با گونه‌ای طنز و خوش‌طبعی همراه بوده است؛با این تفاوت که روح غالب در«لطیفه»،مضحکه،لذت و تفریح‌آفرینی است،ولی در«طنز»با اینکه رویه سخن به ظاهر مزاح‌آمیز و غیر جدی است،در آخر ب«تعقل»،تنبیه و سیاست می‌انجامد،ازاین‌روست که می‌تواند«طنز»را در زبان فارسی‌ در قلمرو ادب تعلیمی به حساب آورد.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.