Skip to main content
فهرست مقالات

شعر قدیم ایران: شعر دوره ساسانی

نویسنده:

(6 صفحه - از 11 تا 16)

کلید واژه های ماشینی : شعر، شعر قدیم ایران، شعر دوره ساسانی، ایران، فارسی، قدیم، تاریخ سیستان، موسیقی، شاعر، فارسی محمد بن وصیف سیستانی

خلاصه ماشینی:

"اول شاعر فارسی زبان بعد از اسلام جماعتی از ادبا و ارباب تذکره اول گویندهء فارسی زبان بعد از اسلام یعنی قدیمترین‌ شاعر ایران را ابو حفص حکیم بن احوص سغدی دانسته‌اند از سغدی دانسته‌اند از سغد سمرقند و گفته‌اند که:«او در صناعت موسیقی دستی تمام داشته،ابو نصر فارابی(متوفی 339)1در کتاب خوش ذکر او آورده است و صورت آلت موسیقاری نام آن شهروذ که بعد از بوحفص هیچکس آنرا در عمل نتوانست آورد برکشیده و میگوید او در سنهء ثلثمایه‌ هجری بوده است و شعری که بوی نسبت میدهند این بیت است: آهوی کوهی در دشت چگونه دوذا چو ندارد یار بی‌یار چگونه روذا2» مؤلف لباب الألباب گوید،«در آنوقت که رایت دولت مأمون رضی الله عنه که‌ از خلفای بنی العباس بحلم و حیا وجود و سخا و وقار و وفا مستثنی بوده است بمرو آمد در سنهء 193 در شهر مرو خواجه‌زادهء بود نام عباس یا فضلی بیقیاس در علم شعر او را مهارتی کامل و در دقایق هر دو لغت(یعنی فارسی و عربی)بصارتی شامل در مدح امیر المؤمنین مأمون بپارسی شعر گفته بود و مطلع آن قصیده این است: ای رسانیده بدولت فرق خود تا فرقدین‌ گسترانیده بجود و فضل و عالم یدین‌ مرخلافت را تو شایسته چو مردم دیده را دین یزدان را تو بایسته چو رخ را هر دوعین و در اثناء این قصیده میگوید: کس براینمنوال پیش از من چنین شعری نگفت‌ مر زبان پارسی را هست تا این نوع بین‌ لیک از آن گفتم من این مدحت ترا تا این لغت‌ گیرد از حمد و ثنای حضرت تو زبی و زین چون این قصیده در حضرت خلافت روایت کردند امیر المؤمنین او را بنواخت و هزار دینار عین مروپرا صلت فرمود و بمزید عنایت و عاطفت مخصوص گردانید و چون‌ فضلا آن بدیدند هرکس طبیعت برو برگماشت و بقلم بیان بر صفحهء زبان نقش فضلی‌ نگاشت‌3-بعضی دیگر از ادبا و ارباب تذکره گویند که این مبلغ برای ابو العباس‌ مستمری شد و هر سال آنرا دریافت میداست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.