Skip to main content
فهرست مقالات

رأی گرایی در اجتهاد

نویسنده:

(14 صفحه - از 9 تا 22)

کلید واژه های ماشینی : اجتهاد، رأی، اهل سنت، رأی گرایی در اجتهاد، رسول خدا، سنت، حکم، تشریع، خدا، پیامبر

خلاصه ماشینی:

"2-از نظر دلالت،نیز استناد به این روایت مورد اشکال است،زیرا که اجتهاد به معنای تشریع و جعل حکم‌ برای مسائل جدید از راه رأی و تفکر شخصی،در زمان‌ رسول خدا معهود و مصطلح نبوده و کاربردی نداشته است، چرا که با وجود پیامبر(ص)نیازی به آن نبوده است که‌ شخصی چون مغاذ با دسترسی داشتن به پیامبر به رأی و نظر شخصی خود حکم کند،در جایی که شناخت احکام و وظایف دینی در همهء ابعاد آن به سادگی و سهولت با مراجعه به پیامبر انجام می‌گرفت و حتی با کمال آسانی در مسائلی که برای آنها در بعد علمی،دینی،اخلاقی، اجتماعی،اقتصادی،حقوقی،کیفری،تجارتی،زراعتی و غیر اینها که پیش می‌آمد می‌توانستند به تعلیم یافتگان‌ مکتب پیامبر که تعالیم الهی و وحی را بدون واسطه شنیده‌ بوند مراجعه نمایند و پاسخ کامل دریافت دارند،با این‌ وصف چه زمینه‌ای برای اعتماد به رأی و تفکر شخصی وجود داشته است؟! پیامدهای مضمون حدیث معاذ پیامدها و مفاسد این حدیث به شرح زیر است: الف-حکمی که مجتهد از طریق رأی و تفکر شخصی‌ به دست آورده،اگر حکم شرع و قانون الهی تلقی شود، معنایش این است که همه کسانی که از راه رأی اجتهاد می‌کنند،هر کدام به تنهائی حائز مقام تشریعند و در جایگا شارع نشسته‌اند!در حالی که قبول این معنا نه‌ ممکن است و نه معقول!زیرا مصدر تشریح و حکم به‌ مقتضای ادلهء قطعی فقط خداست نه غیر آن،و هرگز حکم و قانونی شرعی تلقی نمی‌گردد،مگر آنچه را که او تشریع‌ کرده باشد،و حتی رسول خدا مصدر تشریع حکم نیست، و اینکه به عقیده گروه زیادی از بزرگان و جامعه اهل سنت‌ پیامبر گاه خود اجتهاد می‌فرمود و در پاره‌ای از موضوعات و مسائل بر طبق رأی خود تشریح حکم می‌کرد و حدیثی هم از آن حضرت در این زمینه نقل نموده‌اند، صحت ندارد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.