Skip to main content
فهرست مقالات

جایگاه استحسان در منابع اجتهاد

نویسنده:

(11 صفحه - از 36 تا 46)

کلید واژه های ماشینی : استحسان ،اجتهاد ،قیاس ،حکم ،استحسان در منابع اجتهاد ،فقه ،اعتبار ،اجماع ،اعتبار استحسان ،اصطلاحی ،اسلامی ،مصلحت ،سنت ،مالک ،دلیل ،تعریف ،راه استحسان ،حکم شرعی ،قیاس جلی ،استحسان استحسان قیاسی ،شناخت احکام ،معنای استحسان ،اصطلاحی واژه استحسان ،ابو حنیفه ،موضوع ،مذکور ،نقل ،معنای اصطلاحی ،اصل اجتهاد در منابع فقه ،قیاس خفی

خلاصه ماشینی:

"اگر سفیهی(که از تشخیص نفع و ضرر خویش ناتوان است)وصیت کند مقداری از دارایی‌اش را در کار خیری مصرف کنند در این فرض مطرح می‌شود که آیا چنین وصیتی صحیح است یا خیر؟ مقتضای قاعده کلی فقهی این است که تصرفات او در اموالش صحیح و نافذ نباشد مگر زمانی که ولی یا قیم او آن را تنفیذ نماید و بیشتر اندیشه‌مندان مذاهب اسلامی بر طبق این قاعده حکم کرده‌اند و وصیت فوق را باطل دانسته‌اند ولی عالمان حنفی از راه استحسان آن را نافذ و صحیح دانسته‌اند، زیرا آنان قائل بر این نظریه‌اند که عدم نفوذ تصرفات سفیه بدین جهت است که مراعات حال وی شده تا مصلحتی از او فوت نشود ولی این در خصوص آن تصرفاتی است که بزمان حیات او مرتبط باشد و اما اگر از تصرفاتی باشد که مربوط به آخرت وی باشد آنها نافذ و صحیح خواهد بود. نظر امامیه اندیشمندان امامیه، استحسان را به عنوان منبع و پایه شناخت احکام شرعی مورد پذیرشر قرار نداده و بر این اعتقادند که استحسان همانند قیاس، اجتهاد از راه رأی می‌باشد و مردود است و برای اثبات عدم اعتبار آن به وجوهی تمسک جسته‌اند: یک-استحسان از بارزترین گمان‌هایی است که در تعالیم اسلامی اکتفا و اعتماد کردن بر آن ممنوع شمرده شده است، در آیه 36 از سوره یونس آمده‌«ان الظن لا یغنی من الحق شیئا» یعنی:هیچگاه ظن انسان را از حق بی‌نیاز نمی‌کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.