Skip to main content
فهرست مقالات

تسامح در نقادی

نویسنده:

(16 صفحه - از 142 تا 157)

کلید واژه های ماشینی : مرجئه ،ایمان ،اسلام ،بنی‌امیه ،خوارج ،خدا ،شعر ،حکومت ،مرجی ،عقیده ،گناه ،شیعه ،مرجیان ،حکم ،مذهب ،فرقه مرجئه ،کتاب ،جنگ ،تاریخ ،سعد بن عبد الله ،حکومت بنی‌امیه ،فرقه حکومتی بنی‌امیه ،حکومت اموی ،گناهان کبیره ،عقیده مرجئه ،فرهنگ ،کسانی ،ابو الفرج ،عبد الرحمن ،عمل

خلاصه ماشینی:

"(25)دانشمند محقق مرحوم دکتر محمد حسین مشایخ فریدنی در شرح این جمله دلال آورده‌اند:مرجئه طایفه‌ای بودند از مسلمانان که در زمان خلافت معاویة بن ابی سفیان بین مسلمانان پیدا شدند و عقیده داشتند جمیع اهل قبله همین که به ظاهر به اسلام اقرار کنند، مؤمنند و ارتاب کبایر به ایمان ضرر نمی‌رساند، هیچ کس حق ندارد در دنیا در باب جهنمی بودن کسانی که مرتکب گناهان کبیره می‌شوند حکم بدهد و باید حکم این اشخاص را به روز قیامت موکول کرد، این موکول کردن و تأخیر حکم را ارجاء نامیدند و مأخوذ است از آیه 106 سوره التوبه«و آخرون مرحون لامر الله، اما یعذبهم و اما یتوب علیهم و الله علیم حکیم»یعنی:و قومی دیگر هستند و کارشان به خدا بازگذاشته شده است، یا ایشان را عذاب می‌کند و یا توبه می‌دهد و خدا دانا و حکیم است. » (38)مرجیان در فرهنگ نامه‌هابا توجه به نصوص حدیثی، کلامی و تاریخی یاد شده، نه تنها متفکران شیعه و سنی از دیرباز تعاریف مشابهی از عقاید، افکار و رفتار فرقه مرجئه، به دست داده‌اند، بلکه این تعابیر، به فرهنگها و کتابهای معاصر نیز راه یافته است، بی‌مناسبت نیست در اینجا چند نمونه از آنها را پیوست این مقاله گردانیم:در فرهنگ فارسی، دکتر محمد معین آمده است:مرجئه، فرقه‌ای از مسلمانان که در زمان خلافت معاویه بین مسلمانان پیدا شدند و عقیده آنان این بود که جمیع اهل قبله همین که به ظاهر به اسلام اقرار کنند، مؤمنند و ارتکاب گناه به ایمان ضرری نمی‌رساند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.