Skip to main content
فهرست مقالات

ارکان روش شناسی علامه شعرانی

نویسنده:

(10 صفحه - از 62 تا 71)

کلید واژه های ماشینی : حدیث، خدا، علامه شعرانی، کلام، علم، آسمان، فاعل، دین، فهم، قرآن

خلاصه ماشینی:

"مرحوم شعرانی در اینجا ضمن تأیید اینکه مسلما ظاهر کلام امام(ع)مراد نیست در نتیجه تأویل عقلی آن را لازم می‌دانند و خود تأویل صدر المتالهین را در شرح اصول کافی-در باب اراده می‌پسندد و می‌گوید: «از آنجا که مخلوق به جهت مخلوق بودنش اجوف است، بدین معنا که نقص و احتیاج ذاتی از لوازم وجود اوست، پس خالق در مقابل، متصف به صفت ضد آن است(که طبعا به معنی غنای ذاتی و عدم احتیاج و نقص می‌باشد)». سپس به استفاده برخی مفسرین اهل سنت از آیات قرآن جهت اثبات تجرد نفس می‌پردازد و اشاره می‌کند که بیضاوی در تفسیر آیه شریفه‌«و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا»و نیز آیه‌«و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله امواتا بل احیاء و لکن لا تشعرون» که دلالت بر نوعی حیات ورای شعور عادی بشر برای شهیدان دارد، آورده که:آیه دلالت دارد بر اینکه انسان غیر از هیکل محسوس می‌باشد و جوهری است که عالم و مدرک نسبت به ذات خود می‌باشد و این جوهر به خراب و فساد بدن فانی نمی‌شود، و ادراک و تألم و التذاذش متوقف به بدن نیست. ». مرحوم شعرانی در تعلیقه خود بر مطلب فوق می‌گوید:«مراد از فقه در اینجا علم فروع نیست، بلکه علمی است که قلب را نورانی نموده و به عالم قدس هدایت می‌کند و این علم موجب سکوت می‌شود، مگر در موارد ضروری، چرا که صاحب این علم از جنس مردم فرو رفته در زندگی دنیوی نیست و بدون شک مکالمه و انس و الفت متوقف بر نزدیکی در اخلاق و مشرب زندگی است، چنانکه بر پزشک زندگی با معمار سخت است، و نیز حلم علامت دیگر علم است، چرا که غضب از جهل ناشی می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.