Skip to main content
فهرست مقالات

سماع و غناء در اندیشه ابن عربی

نویسنده:

(14 صفحه - از 28 تا 41)

کلید واژه های ماشینی : سماع، ابن‌عربی، وجد، موسیقی، عارف، حق، قرآن، شعر، کلام، حرکت

خلاصه ماشینی:

"ولی با این نوع حرکت و طرب، علمی همراه نیست و معنایی را تفهیم نمی‌کند و چیزی در او ایجاد نمی‌گردد، بلکه شنونده تنها از نغمات، موزون و الحان دلنشین لذت می‌برد و از نظر ابن عربی، این سماع عوام است که نه آن حال را دارد و نه وجد صحیحی از آن حاصل آید و عارف سالک هم احتیاجی به آن ندارد، چه از دید او، همه عالم نغماتی موزون دارند و او به گوش دل می‌شنود و مترنم می‌شود، حتی مرید و شاگرد و مبتدی نیز از شنیدن سماع مقید نهی شده‌اند. (20) ابن عربی، سماع طبیعی را تنه شکل و قالبی برای خواندن اشعار می‌داند و سماع الهی و روحانی را در استماع قرآن کریم قائل است و چنانکه در رساله روح القدس به تفصیل در این باره سخن رانده-و در ادامه این مقال هم خواهد آمد-به مذمت گروهی از متظاهرین به تصوف که باسماع طبیعی به وجد و حرکت می‌آیند، می‌پردازد و عمل آنها را خلاف ادب و بلکه بدعتی نکوهیده می‌شمارد. چنانکه برای توجیه شاهد بازی خود در مجالس سماع گفته‌اند:تفکر افلاطونی کردن!در جمال نوجوانان تازه بالغ در هنگام سماع، انسان را متوجه جمال حق می‌کند و می‌گویند:اگر با رؤیت این پسران زیبا، انسان بر شهوت جسمانی خود غالب گردد، فضیلتی در نفس او پیدا می‌شود که موجب رضای حق است!!و محیی الدین ابن عربی با استناد به کلام قشیری در رساله قشیریه، حمله سختی به این ریاکاران متجاسر نموده و عمل آنان را بدعتی شنیع و زشت می‌داند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.