Skip to main content
فهرست مقالات

معرفی کتاب: محاولات للتفقه فی الدین: المسافة الشرعیة للتقصیر

(10 صفحه - از 359 تا 368)

کلید واژه های ماشینی : تقصیر، روزه، سفر، نماز، فقهی، مسافت، مشقت، کتاب، احادیث، خوردن روزه در سفر، وجوب، هواپیماهای، روایات، تفاوت میان سرعت ماشین، سرعت، جواز کوتاه گزاردن نماز، وجوب خوردن روزه در سفر، جواز، سبب کوتاه گزاردن نماز، مسافرت، میان سرعت ماشین و هواپیما، گزاردن نماز و افطار، تعیین مسافت، موضوع حکم، تفاوت، کوتاه گزارید، موضوع، تعیین موضوع شکستن نماز، معیار تفاوت میان سرعت، حکم مبنی‌بر خوردن روزه

خلاصه ماشینی: "جواز و وجوب در قرآن: نویسنده در این بخش, نزاع پیش کشیده شده در جواز یا وجوب خوردن روزه در سفر و نیز نزاع پیرامون آیه (…فمن شهد منکم الشهر فلیصمه ومن کان مریضا أو علی سفر فعدة من أیام أخر…); … پس هرکه از شما این ماه را درک کند, آن را روزه بدارد و آن که بیمار یا در سفر است, تعدادی از روزهای دیگر [را روزه بگیرد]… را برمی رسد. اشکال گرفته شده بر آیه, تخییر در روزه گرفتن در سفر است, اما مؤلف می نویسد: منظور از روزه (تطوع) روزه مستحبی در غیر ماه رمضان است و التفات از ضمیر مخاطب به ضمیر مفرد غائب (له) می تواند مؤید این فهم باشد (ص10) که در عبارت پیش از آن می فرماید: (…فمن کان منکم مریضا…) اما درباره آیه: (وإذا ضربتم فی الأرض فلیس علیکم جناح أن تقصروا من الصلاة إن خفتم أن یفتنکم الذین کفروا…); و چون در زمین سفر کردید, اگر بیم داشتید که کافران به شما آزار رسانند, گناهی بر شما نیست که نماز را کوتاه گزارید… که دلالت بر جواز کوتاه گزاردن نماز دارد نه وجوب آن, نویسنده قرائت آیه را بی در نظر گرفتن بافت آن, ابهام آفرین می داند. به نظر من, اگر فقیهان به مشخص شدن موضوع حکم در قرآن, یعنی (علی سفر) (که بدان تصریح شده است) توجه کنند و (مسافت) را موضوع حکم ندانند ـ بر فرض آن که متون مسافت را در یک روز پیمودن تعیین نکرده باشند ـ قطعا به این نتیجه می رسند که در زمان ما, طی کردن (هشت فرسخ) مسافرت عرفی, به شمار نمی آید."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.