Skip to main content
فهرست مقالات

اخلاق در قرآن؛ برگرفته از سخنرانیهای استاد مصباح یزدی

سخنران:

ISC (6 صفحه - از 13 تا 18)

خلاصه ماشینی:

"اگر انسان مواظبت کند و آن را از خطر محفوظ دارد، این را "وقایه" گویند و این بدان معناست که علاوه بر فطرت درونی که عامل اصلی برای بقای سلامت است، از خارج هم عاملی می آید و آن وقایت می‌کند نکته لطیفی که در آیه هست این است که به جای این که بگوید خداوند خیر و شر اخلاقی را به انسان الهام کرد، فرمود فجور و تقوی را الهام کرد؛ یعنی الهام کرد که آن چه را که موجب دریدگی و عیب و نفس می‌شود و آن چه را که حافظ نفس از خطرات است. "قل کل من عندالله" "بگو همه چیز را نزد خدا است" )نساء: 78) "انه اضحک و ابکی" "اوست که می‌گریاند و می‌خنداند" (نجم: 43) "و اذا مرضت فهو یش [فین" "هنگامی که مریض شدم اوست که شفا می‌دهد" (شعراء: 80) حال وقتی انسان کار بدی انجام داد، طبعا این عمل تبعاتی دارد؛ خواه تبعات دنیوی، مثل اینکه سلامتی انسان را از بین ببرد، یا آخرتی، از قبیل عذاب‌های اخروی، از دید توحیدی باید گفت هر چند این آثار مربوط به اعمال خود ماست، لکن این خداست که ما را به کیفر بدمان عقوبت می‌کند. اما تزکیه، برای شخص تزکیه کننده می تواند انگیزه عمل ایجاد کند، به این صورت که به صاحب تزکیه می‌گوید کار خوب تو نه تنها تقواست و نفس تو را از خطرات حفظ می‌کند بلکه موجب رشد و نمو هم می‌شود در مقابل، تدسیه کار بدی است که باعث می‌شود عناصر مضاد با فطرت، وارد جریان وجود تو شود و تو را از درون فاسد کند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.