Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به چرایی و چگونگی قیامت، در قرآن

نویسنده:

(13 صفحه - از 70 تا 82)

کلید واژه های ماشینی : قیامت، انسان، قرآن، خداوند، برزخ، عذاب، روح، قرآن کریم، خلقت، بدن، عالم برزخ، سید محمدحسین طباطبایی، عبادت، دنیا، گناه، روز قیامت، مرگ، قیامت یادآوری هدف خلقت انسان، خلقت انسان، انسان وارد عالم برزخ، به‌سوی عبادت خداوند، روز حساب، روز حساب و روز قیامت، عالم قبر انسان وارد عالم، علامه طباطبایی، عبادت خداوند، عمل، مردم، عذاب قیامت و نکاتی، روز حساب و قیامت

آن هنگام که خالق هستی، از اراده خویش مبنی بر خلق جانشین، به فرشتگان گفت، آنان با شگفتی پرسیدند که موجودی فسادگر و خون‌ریز می‌آفرینی؟! خداوند پاسخ داد: آنچه من می‌دانم، شما نمی‌دانید. این چنین، انسان به عرصه وجود وارد شد. موجودی که پای در فرش و سر به سوی عرش داشت. جسمی داشت که او را به زمین می‌کشید و روحی که به آسمانش می‌خواند. اما خالقش تنهایش نگذارد و به سوی خویش فرا خواند و از انحرافش بر حذر داشت. ضمانت اجرای نیکی و بدی او را نیز، قیامت قرار داد تا کاشته‌های این دنیا، در آن دیار برداشت شود. این نوشتار، مجموعه این فرآیند را تحلیل می‌کند و به بررسی هدف خلقت، لزوم وجود قیامت، رابطه عمل انسان با پاداش یا عذاب قیامت و نکاتی پیرامون روز پسین می‌پردازد.

خلاصه ماشینی: "5ـ در آخرین گام، برای آن که جلوی گناهان را بگیرد ـ که مهمترین راهزن است ـ تا انسان در مسیری که خداوند انتخاب نموده، به درستی قدم بردارد؛ فرمود که انسانها را در قیامت در محضر خویش حاضر خواهد کرد و آنان که خداوند را عبادت کردند، به ثواب و آنها که عصیان کردند به کیفر خواهند رسید و کوچکترین عملی، مورد غفلت واقع نمی‌شود: «فمن یعمل مثقال ذرة خیرا یره و من یعمل مثقال ذرة شرا یره» (1) یعنی: کسی که ذره‌ای کار خیر انجام دهد آن را خواهد دید و آن کس که ذره‌ای عمل بد نماید آن را خواهد دید. هم بسکاری و لکن عذاب الله شدید» (1) سختی عذاب به حدی است که زنان باردار فرزند سقط می‌کنند و زنان شیرده از فرزند شیرخوار خود غافل می‌شوند: «یوم ترونها تذهل کل مرضعة عما أرضعت و تضع کل ذات حمل حملها» (2) در آن روز، خداوند با بدکاران سخن نمی‌گوید و به نظر رحمت به آنها نمی‌نگرد و از پلیدی گناه آنها را پاکیزه نمی‌کند و آنان در جهنم دارای عذاب سخت و دردناک خواهند بود: «لا یکلمهم الله و لا ینظر إلیهم یوم القیامة و لا یزکیهم و لهم عذاب ألیم» (3) اما آنان که در دنیا فرامین الهی را اطاعت کردند و از نواهی آن اجتناب کردند، دارای آسایش و آرامش خاصی هستند؛ در بهشتهایی هستند که نهرهایی از آب زلال و گوارا و نهرهایی از شیر، بی‌آن که طعمشان تغییر کند و نهرهایی از شراب ناب که نوشندگان را به حد کمال لذت بخشد و نهرهایی از عسل مصفی در آن وجود دارد و تمام میوه‌ها برای آنان مهیاست و بالاتر از همه لذات، مغفرت خداوندی است: «مثل الجنة التی وعد المتقون فیها أنهار من ماء غیر آسن و أنهار من لبن لم یتغیر طعمه و أنهار من خمر لذة للشاربین و أنهار من عسل مصفی و لهم فیها من کل الثمرات و مغفرة من ربهم» (4) در آنجا هر چه دلها میل و اشتها دارند و چشمها از آن لذت می‌برند مهیاست: «فیها ما تشتهیه الأنفس و تلذ الأعین» (5) البته عذاب و ثواب و بهشت و جهنم بعد از رسیدگی به حساب آنهاست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.