Skip to main content
فهرست مقالات

استدراج یا نقمت در چهره نعمت

نویسنده:

(10 صفحه - از 151 تا 160)

کلید واژه های ماشینی : استدراج، نعمت، خدا، گناه، عذاب، املاء، خداوند، لا یعلمون، جبر، اعراف

خلاصه ماشینی:

"(12) البته، این گونه نیست که به صرف انجام گناه یا عوامل دیگر، خداوند فرد یا جامعه را به بلای استدراج دچار سازد، بلکه استدراج در صورتی است که فرد قابلیت برگشت و هدایت را کاملا از دست داده، و «طغیان و سرکشی را به حد اعلی رسانده باشد ولی افرادی که تا این حد پیش نرفته‌اند، خداوند در برابر گناه، گوشمالی‌شان می‌دهد و همان سبب توبه و بیداری آنها می‌گردد و این لطف خدا در حق آنهاست»(13) . (14) با این توضیح، می‌توان گفت: «انسان در حال گناه از سه حال خارج نیست: یا خودش متوجه می‌شود و(از کرده‌ی خود) باز می‌گردد ویا خداوند تازیانه‌ی «بلا» را بر او می‌نوازد تا بیدار شود و یا شایستگی هیچ یک از این دو را ندارد، خداوند به جای بلا، نعمت به او می‌بخشد و این همان عذاب استدراج است»(15) یعنی وقتی بروز شداید اثر تربیتی نداشت، خداوند درهای نعمت را بر روی چنین گناهکارانی می‌گشاید(16)؛ چنان که می‌فرماید: «فلما نسوا ما ذکروا به فتحنا علیهم اگبواب کل شی‌ء حتی اذا فرحوا بما اوتوا اگخذناهم بغتة فاذا هم مبلسون» (انعام/44). در روایات آمده؛ حضرت علی علیه السلام فرمودند: «إذا رأیت الله سبحانه یتابع علیک البلاء، فقد أیقظک وإذا رأیت الله سبحانه یتابع علیک النعم مع المعاصی فهو استدراج لک؛ اگر مشاهده نمودی پیوسته از جانب خدا مبتلا به بلایی هستی، بدان که این بلایا، (زنگ) بیدارباش الهی است واگر مشاهده نمودی با معاصی(ات)، پیوسته بر تو نعمت فرو می‌آید، بدان آن نعمت‌ها سبب استدارج توست»."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.