Skip to main content
فهرست مقالات

سرمقاله

ISC (4 صفحه - از 6 تا 9)

کلید واژه های ماشینی : کلام ادبای عرب جاهلی، بلاغت، فصاحت، ادبی، نهج‌البلاغه، ادبیات عرب و ادبیات فارسی، سخن، حوزه ادبیات عربی و فارسی، ادیب، ادیب و سخنور ادیب

خلاصه ماشینی:

"رعایت اقتضای حال و احوال شنوندگان و خوانندگان و تناسب فهم و میزان دریافت و نیز رعایت موقعیت زمان و مکان، و تنظیم کوتاهی و بلندی سخن، و به تعبیری کوتاه‌تر، سخن خوب گفتن و خوب سخن گفتن، که ثمره بلاغت و فصاحت است، در تمام نهج‌البلاغه مشهود است: هنگامی که خطبه می‌خواند و قصدش آگاهانیدن مردم از دین و دنیاست، سخن را به درازا می‌کشاند و آنجا که لازم است تذکر و توجهی یا پند و اندرزی دهد، و یا درسی و حکمتی را بیاموزاند که در ذهن مخاطب بماند، سخن را به ایجاز می‌راند. استخدام کلمات سخته، به‌کارگیری تشبیهات و استعارات سنجیده و بهره‌مندی از صنایع لفظی و معنوی کمال‌یافته که همه حکایت از ذوق امام(ع) و بهره‌مندی آن وجود عزیز از برکات آیات قرآنی و هدایت نبوی دارد، «راه سخن رسا» گفتن را پیش‌روی اهل ادب گشوده و تأثیر شگرفی بر ادبیات عرب و ادبیات فارسی نهاده است، که کتمان آن، ندیدن خورشید است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.