Skip to main content
فهرست مقالات

پیمان الاهی در عهد عتیق

نویسنده: ؛

پاييز 1383 - شماره 32 (18 صفحه - از 89 تا 106)

کلید واژه های ماشینی : الاهی در عهد عتیق ،عهد عتیق ،الاهی ،پیمان الاهی ،خداوند ،عهد و پیمان ،تورات ،یهودیت ،عهد الاهی ،یهوه ،کنعان ،وعدة الاهی ،عهد و پیمان الاهی ،الست ،زمین کنعان ،درخت معرفت ،اسحاق ،وعدة ،پیمان و عهد الاهی ،سرزمین کنعان ،تحقق وعدة الاهی ،الاهی در تورات ،یهوه خدایت ،الاهی با ابراهیم ،پیمانی ،الاهی با انسان ،پیمان و عهد ،روایت عهد عتیق ،خداوند با آدم ،خداوند با ابراهیم

هرگاه از «عهد»، «پیمان» و مانند آن سخن به میان می آید، ذهن ما متوجه امری می گردد که دارای دو جهت است؛ یعنی به اصطلاح با مفهومی سروکار خواهیم داشت که از زمره مفاهیم اضافی است. عهد از سوی انسان، با کسی یا چیزی منعقد می شود و گویی در این حال، طرفین متعهد و ملزم به انجام کار یا قولی می شوند و در صورت عدم التزام باید متحمل خسارات یا تبعات ناشی از تخلف خود گردند. در میان افراد و جوامع انسانی، همواره صورت ها و مراتبی از عهد، پیمان، میثاق و مانند آن وجود داشته و دارد و هیچ صورتی از صورت های حیات آدمی، خالی از این مقوله نیست، حتی آدمی گاه با خودش در انجام کاری عهد می بندد و گویی طرف او در این پیمان، وجود خودش بنفسه است؛ ولی عالی ترین شکل عهد و پیمان، پیمانی است که میان انسان و خدا (یا در برخی فرهنگ ها، خدایان) بسته می شود. این صورت از عهد با تمامی اشکال و اقسام پیمان ها و میثاق های رایج در جوامع بشری تفاوت داشته، مبدأ زایش بسیاری از آداب و عادات و شکل گیری برخی از شوون مادی و معنوی تمدن ها و فرهنگ ها شده است. این گونه از عهد و پیمان، گاه در صورت گفت وگوی میان انسان و خدایان ظاهر شده است

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.