Skip to main content
فهرست مقالات

برگی از تاریخ ادب شیعی

نویسنده:

(9 صفحه - از 52 تا 60)

کلید واژه های ماشینی : وزن، ادبی، مصراع، شعر، کاشی، معنا، کتاب، صواب، تاریخ ادب شیعی، قافیه

خلاصه ماشینی: "وی در آستانه (تاریخ محمدی) چنین به خود می گوید:13 انگشتریی بساز در دین منسوب به خاتم النبیین چون ساختی آن زمان تمامش (تاریخ محمدی) بنامش14 از جوهر جان دهش نگینی تا بر تو کنند آفرینی منقوش بدان صفت که نامش خوانند دوازده امامش کاشی, فرزندان روزگار خویش را از دل بستن به آنچه او (قصه مجاز) و ما (افسانه های غیر آئینی) می خوانیم, پرهیز می دهد و در منظومه ای می سراید: ای پسر قصه مجاز مخوان الحذر الحذر ز خواندن آن چند خوانی کتاب شهنامه ییاد کن زود زین گنه نامه چند ازین ذکر وامق و عذر ییاد کن نیز خالق خود ر چند خوانی تو ویس ورامین ر قصه فاسقان بی دین ر چند گویی حدیث رستم زال لعب و بیهوده [و] دروغ محال…15 البته, با این همه, فردوسی را سخت احترام می کند و در جایی چنین از او یاد می نماید: قومی در طبع برگشاده شهنامه صفت بنا نهاده فردوسی پاک دین دان آن بر همه حکمتی توان شهنامه بران نمط که او گفت و ان در بدان صفت که او سفت وزن متقاربست یکسر بنگاشته همچو در و گوهر _____________________________ 6. ـ ص107, س7 از آخر, (دیگر عمرو ابن بکیر مشؤم)/ در نسخه (عمر بن بکر) بوده است و به ضرورت وزن همان باید باشد ولو این که سهو تاریخی به حساب سراینده گذاشته شود ((مشؤوم) هم ظاهرا به شکلی که ما همین جا تحریر کرده ایم, صحیح تر باشد."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.