Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به دیوان «ملک الشعرای بهار»

نویسنده:

(7 صفحه - از 66 تا 72)

خلاصه ماشینی:

")7 برخی از ابیات این قصیده معروف بدین قرار است: ای دیو سپید پای در بند ای گنبد گیتی ای دماوند از سیم به سر, یکی کله خود زاهن به میان یکی کمربند تا چشم بشر نبیندت روی بنهفته به ابر چهر دلبند… برکن ز بن این بنا که باید از ریشه بنای ظلم برکند زین بی خردان سفله, بستان داد دل مردم خرمند پاره ای از اندیشه های اصلاحی بهار را می توان در لابه لای مضامین اشعار این بخش یافت; مانند آن جا که مردم را به مدارا با یکدیگر دعوت می کند, تاجگذاری رضاخان را به تمسخر می گیرد و یا آن جا که مردم را از نوعی عزاداری خرافی و افراطی نهی می کند و می گوید: خودکشی باشد قمه بر سر زدن, آن تیغ تیز بر سر دشمن زنید و خویش را احیا کنید ییکی از ترکیب بندهای این اشعار, چنین است: چون که ننهادید بر قانون و بر خویش احترام مستبدین از شما یک یک کشیدند انتقام از همین بیت و ابیات بسیاری دیگر آشکار می شود که بهار نیز از قانون گریزی مردمان و حاکمان در رنج بود و علاج بیماری های اجتماعی ایران زمین را در همان احترام نهادن به قانون و قانونگرایی می داند."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.