Skip to main content
فهرست مقالات

تفسیر آیه مودت

نویسنده:

(18 صفحه - از 139 تا 156)

خلاصه ماشینی:

"استدلال به آیه برای خلافت اهل بیت‌& مورد بحث ما جملة شریفة {قل لاأسألکم علیه أجرا إلا المودة فی القربی} می‌باشد که قسمتی از آیة 23 است و قبل از آن جملة {ذلک الذی یبشر الله عباده الذین آمنوا و عملوا الصالحات} و بعد از آن جملة شریفة {ومن یقترف حسنة نزد له فیها حسنا} قرار گرفته است و در این جملة شریفه از چند جهت بحث می‌کنم: دلالت ظاهر آیه ظاهر آیه این گونه است که مردم مسلمان باید پیروی خویشان رحمی پیامبر اکرم× را بکنند، که مفاد آن، مفاد حدیث معروف «انی تارک فیکم الثقلین، کتاب الله و عترتی. دلالت روایتها در رابطه با روایتهایـی که راجع به این جملة شریفه آمده به پنج خبر اشاره می‌شود: 1ـ از ابن عباس نقل شده است: «انه لما نزل {قل لا أسألکم علیه أجرا إلا المودة فی القربی} قالوا یا رسول الله من قرابتک الذین وجبت علینا مودتهم؟ قال: علی و فاطمة وابناهما»، [همانا وقتی آیة {قل لا اسألکم علیه اجرا إلا المودة فی القربی} نازل شد، گفتند: ای پیامبر خدا؛ نزدیکان شما که دوستی آنها بر ما واجب است، کیانند؟ پیامبر× فرمود:علی،فاطمه و دوپسرشان]. اما نسبت به این که نفرموده: «الا المودة فی ذی القربی» روشن است که آنچه در آیة شریفه آمده، تاکید زیاد دارد که شخص مدخلیت ندارد؛ بلکه اساس، انتساب به رسول‌‌الله‌‌× است، مانند این که اگر گفته شود: علم، یا فقه را محترم بشمار، روشنتر است تا آن که بفرماید: عالم را محترم بشمار و ممکن است مقصود این باشد که دوستی و دلبستگی خود را منحصر به کسانی کن که صفت خویشاوندی پیامبر× در آنها به‌قدری ظاهر است که گویا موجودی، جز انتساب به آن بزرگوار نیستند که از قبیل (زید عدل) باشد (والله العالم) و در صورتی که همان مطلب با کلمة {فی القربی}، به روشنی و بدون داشتن «ذی» رسانده شود، دیگر کلمة «ذی» زیادی بودن مورد می‌شود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.