Skip to main content
فهرست مقالات

بررسی مناسبات خاقانی و شاعران اصفهانی

نویسنده:

خلاصه ماشینی:

"همین قدر کافیست اشارت کنیم که خاقانی حتی پدر درودگر خود را (1)-در قطعه‌ای که خاقانی در تعریض بر عنصری سروده گفته است: ادیب و دبیر و مفسر نبود نه سحبان بعرف زبان عنصری (دیوان خاقانی ص 927) (2)-در این باره چنین آورده: گرچه بدست پیش ازین در عرب و عجم روان‌ شعر شهید و رودکی نظم لید؟؟؟و بحتری‌ در صفت یگانگی آن صف چارگانه را بنده سه ضربه می‌دهد در دو زبان شاعری (ص 425) (3)-رجوع شود به قطعه‌ای که بمطلع زیر سروده: چون زمان عهد سنائی در نوشت‌ آسمان چون من سخن‌گستر بزاد (ص 858) (4)-در بیتی گفته: شاعر مفلق منم خوان معانی مراست‌ ریزه خور خوان من عصری و رودکی (ص 927) رجوع شود به سخن و سخنوران ص 619-620 از لحاظ علم و هنر از نوح پیامبر(ع)هم بالاتر دانسته است در آنجا که گفته: یوسف نجار کیست نوح دروگر که بود؟ تا ز هنر دم زنند بر در امکان او نوح نه بس علم داشت گر پدر من بدی‌ قنطره بستی به علم بر سر طوفان او1 و نسبت به بعضی از شاعران با لحنی استهزاءآمیز سخن گفته چنانکه از معزی‌ به تجنیسی ناروا یاد کرده و دربارهء او چنین آورده: با شعر من حدیث معزی فروگذار کاین ره سوی کمال برد آن بسوی نقص‌ چون نیشهء2ضمیر من آوا دهد برون‌ جان معزی آنجا معزی‌3کشد برقص‌4 باید دانست برخی از فضلا و ارباب ذوق بی‌جهت کوشیده‌اند که این دست‌ اشعار خاقانی را توجیه نمایند و در همین باب نوشته‌اند:«قصائد و قطعاتی که‌ دربارهء فضل و کمال خود سروده است..."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.