Skip to main content
فهرست مقالات

با امام (ره) در تفسیر بسم الله

نویسنده:

کلید واژه های ماشینی : قرآن، امام، حمد، تفسیر، اسم، سببیت، تفسیر سوره حمد، تجلی، ذات، تفسیر بسم‌الله

خلاصه ماشینی:

"به نظر می رسد با قبول صحت استعمال (اسم) در مواردی که اشاره شد, در خصوص (بسم الله) می توان گفت: چنان که ذکر این ترکیب را در اول سوره ها برای تبرک و تعلیم عباد بدانیم, واژه (اسم) در معنای معروف خود استعمال گردیده است و از سنخ لفظ و کیف مسموع است; اضافه اش به (الله) نیز اضافه لامیه است و این اسم, غیر از مسمی می باشد. اما اگر انگیزه ذکر این ترکیب را امری غیر از تبرک و تعلیم فرض کردیم ـ با فرض تبرک و تعلیم یا بدون فرض این معنا ـ95 و باء را برای بیان سببیت ـ چه با فرض نظام (علی و معلولی) و چه با فرض نظام (تجلی و ظهور) ـ و آن را متعلق به افعال عموم یا مثل (الحمد) دانستیم, می توان گفت: (اسم) همان تجلی, ظهور و سببیت حق تعالی است و در این اطلاق, به خصوص تجلی اول و دوم ـ اگر تعبیر اول و دوم صحیح باشد ـ به مطلق یا مقید بودن آن نظری نیست. توضیح اینکه بدون تردید, ذات پروردگار جز برای او قابل درک نیست; بر این ادعا, هم عقل گواه است و هم نقل; عقل احاطه محدود را بر نامحدود و علم مادون را به مافوق غیر ممکن می داند;105 نقل نیز می گوید: یا من لا یعلم کیف هو إلا هو,106 یا من لا یعلم ما هو إلا هو,107 و أنی لخلیقتک کنه معرفة مجدک؟!108 حال اگر این جهل و عدم امکان معرفت را دلیلی بر عدم صحت وضع لفظ برای این ذات مجهول دانستیم و شعار (لا اسم له و لا رسم) را برگزیدیم, اطلاق و کاربرد اول در واژه (الله) را باید انکار کنیم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.