Skip to main content
فهرست مقالات

نگاهی به کتاب ملامت و ملامتیان

نویسنده:

(4 صفحه - از 19 تا 22)

خلاصه ماشینی:

"نویسنده،پس از بیان این مطلب که ملامتیان بپیشتر ازحمدون قصار هم بوده‌اند و اینکه ملامنیه به طریقتهایکبرویه و مولویه روح و حالی بخشیده است،به بحث درمورد سلسلۀ حمدون قصار پرداخته و در صفحه 15 کتابچنین گفته است:«از رسالۀ قشیریه و منابع بعد از آندر می‌یابیم که نام ابوتراب نخشبی-مرشد حمدون-،ابوتراب عسکر بن حصین بوده و به تاریخ 245 ه‍. »نویسنده،بعد از بیان سلسلۀحمدون قصار،درباره پیروان حمدون و مبلغان مکتبملامتیان و ادامه دهندگان راه ایشان،سخن رانده و درصفحه 16 و 17 چنین آورده است:«طبق نوشتۀ کتابتبیان وسائل الحقائق،ملامتیه بعد از حمدون قصار،بهوسلیۀ شیخ ابو علی محمد بن عبد الوهاب ثقفی(متوفای سال 328 ه‍. )و بعد از وی توسط عبد اله بن منازلاشاعه یافته است ابوالقاسم قشیری در رسالۀ قشیریهوی را بسیار ستوده و درباره‌اش گفته:او پیر ملامتیان ویگانۀ زمان خود بود که به سال 329 یا 339 وفات یافتهاست. »سپس،مؤلف دربارۀ زماننضج و اشاعۀ ملامتیان می‌گوید:«از این همهتوضیحات توان دریافت که مکتب ملامت از آغاز سدۀسوم اشاعه پیدا کرده و روزبه‌روز گسترده‌تر شده وسرانجام در سدۀ پنجم به صورت مشربی کامل در آمدهکه در خراسان و سراسر ترکستان دارای چهره‌هایدرخشان و مشایخ بزرگ شده است. »جامی بعد از بیان فرق میان این دوفرقه گفته است که شیخ الاسلام سیرۀ ملامتیان را ستودو گفت ملامت آنست که در کار حق از خلق باک ندارد. مؤلفبعد از نقل اسباب رشد این طریقت آنگاه،جانشینانحاجی بایرام ولی از با ذکر آثار و اشعارشان به تفصیلمعرفی نموده و از 230 تا 240 شرح تشکیلات وچگونگی متابعت آنان از ظواهر شرع و گرایش ایشان رانسبت به تشیع بیان کرده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.