Skip to main content
فهرست مقالات

هدایت به امر

نویسنده: ؛

زمستان 1382 - شماره 4 (7 صفحه - از 3 تا 9)

کلید واژه های ماشینی : هدایت به امر ،سوره انبیاء ،سوره سجده ،قرآن کریم ،علامه طباطبایی ،هدایت تشریعی ،تشریعی ،یهدون بامرنا ،هدی ،تکوینی ،ائمة یهدون بامرنا ،همدانی ،همدانی در تفسیر ،کریم ،تفسیر قرآن ،یهدون ،بامرنا ،هدایت تکوینی ،معنای لغوی واژه ،الهی ،ائمة یهدون ،امر الهی ،سید محمد باقر موسوی همدانی ،وجوه قرآن ،مورد اقتدای مردم ،معنای ایصال ،امری تکوینی ،حسینی همدانی ،جعلنا منهم ائمة یهدون ،طریق خلق

در این مقاله، بحث«هدایت به امر»که در چند موضع از کتاب‌های بینش اسلامی دوره متوسطه مطرح شده است، بحث و بررسی می‌شود. ابتدا معنای لغوی واژه«هدایت»را از نظر لغویون و سپس«هدایت به امر»را که در دو آیه از آیات قرآن کریم به کار رفته است، از نظر مفسران گرانقدر بررسی می‌کنیم.بسیاری از مفسران از جمله مرحوم طبرسی در«مجمع البیان»، و نویسندگان محترم«تفسیر نمونه»، هدایت به امر را از نوع هدایت تشریعی می‌دانند.صاحب«مفردات»و صاحب«مجمع البحرین»نیز با ذکر آیات 73 از سوره انبیاء و 24 از سوره سجده، هدایت به امر را از نوع هدایت تشریعی دانسته‌اند.ولی مرحوم علامه طباطبایی«ره»در تفسیر قیم «المیزان»و مرحوم آیت الله حسینی همدانی در تفسیر «انوار درخشان»، آن را از نوع هدایت تکوینی و به معنای ایصال به مطلوب می‌دانند.اینان با ذکر مقدماتی چند و برقراری ارتباط بین آیات 124 سوره بقره، 72 و 73 سوره انبیاء و 24 سوره سجده، هدایت به امر را از صفات ائمه و به معنی ایصال به مطلوب می‌دانند.در تفسیر«احسن الحدیث»نیز جناب آقای سیدعلی‌اکبر قرشی، نظر خاص علامه طباطبایی«ره»را ترجیح می‌دهند.

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.