Skip to main content
فهرست مقالات

دیوان فصیحی هروی

نویسنده:

(10 صفحه - از 104 تا 113)

کلید واژه های ماشینی : دیوان، غزل، شاعر، دیوان فصیحی هروی، قافیه، نخل، تذکره، صائب، شعر، قصیده

خلاصه ماشینی:

"به گواهی دیوانش، عرفی نه فقط در سرودن قصیده از خاقانی و انوری پیروی کرده بلکه توجه مخصوصی به فرخی سیستانی و جمال الدین عبد الرزاق نیز داشته است و نه تنها اکثر قصاید فصیحی که دکتر دهقانی در مقدمه دیوان او، به تتبع انوری و خاقانی برشمرده‌اند به سخن عرفی نزدیک‌تر است تا آن دو شاعر قرن ششم، بلکه چنانکه خواهیم آورد بعضی از غزلیات دیگر فصیحی هم به تقلید و اقتفای غزل عرفی سروده شده. 4در مطالعه دیوان فصیحی، که با مقایسه نسخه بدل‌ها همراه بود و نیز گاه گاهی به دیگر منابعی که شعر این شاعر را متضمن بود مراجعه‌ای داشتم، نکته‌هایی در حاشیه دیوان نوشتم که با عرض پوزش از محضر مصحح فاضل و بزگوار، آنها را تقدیم می‌دارم:1-دکتر دهقانی، در مقدمه کتاب متذکر شده‌اند:«برخی ابیات فصیحی اصلا قافیه ندارد، در مثنوی‌ای که سروده بیت زیر بی‌قافیه است:رفتم به طواف حضرت عشقتا کدیه کنم ز حضرت عشق(ب 2007)و سپس افزوده‌اند:مقطع غزل 3 بی‌قافیه است و فقط ردیف دارد: مطلع:(ب 2080)آشفته‌تر از ماست بسی انجمن مابی‌نور بود شمع طرف در لگن مامقطع:(ب 2086، ص 33)تا حرف دل ریش فصیحی به تو گفتمخوناب الم می‌چکد از هر نفس ما»انتهیافزوده می‌شود:اولا با پذیرفتن قافیه بدیعی( جناس)برای آن بیت مثنوی، عیب نبود قافیه برطرف می‌شود یعنی در مصراع نخست، «حضرت»در معنی«سید و آقا»است چنانکه صاحب غیاث اللغات گوید: [حضرت در این معنی‌]«مشعر به عظمت مسمی است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.