Skip to main content
فهرست مقالات

مهین دخت، بانو گشسپ سوار

نویسنده:

(12 صفحه - از 34 تا 45)

خلاصه ماشینی:

"درباره موضوع ارتباط بانو گشسپ‌نامه و فرامرزنامه ممکن است سؤال شود که چگونه می‌توان هزار و سی و چند بیت روایت ویژه در باب یک پهلوان(بانو گشسپ)را متعلق به منظومه‌ای مربوط به پهلوانی دیگر (فرامرز)دانست و استقلال نسبی آن را نادیده گرفت؟در این باره باید توجه داشت که وجود داستان ظاهرا مستقل در میان مجموعه‌ای واحد و بزرگ‌تر، نمونه‌های دیگری نیز در ادب حماسی ایران دارد و منحصر به بانو گشسپ‌نامه نیست تا احیانا تردید برانگیز باشد، برای نمونه داستان جمشید و فرزندانش تا زادن گرشاسپ در گرشاسپ‌نامه اسدی توسی(صص 21-49) داستانی جداگانه می‌نماید و شاید همین استقلال موجب شده تا کاتب یا ناظمی این بخش را با افزودن 276 بیت سست از خود به صورت روایتی مستقل درآورد، چنانکه در برخی از چاپ‌های شاهنامه در بخش ملحقات آمده است. منبع داستان بانو گشسپ‌نامه به قرینه منظومه‌های پهلوانی دیگر، احتمالا متنی منثور بوده 37 چنانکه سراینده منظومه، آخرین داستان آن یعنی خواستگاری پادشاه و یلان ایران از بانو و ازدواج وی با گیو را مستند به«تاریخ شاهان»کرده است:کنون باز گردم به گفتار خویشبیارم یکی داستانی به پیشز تاریخ شاهان شنیدم چنینکه کاووس روزی به ایران زمین(114/809-810)اما چون هیچ اشاره یا نشانه‌ای درباره منبع منثور این منظومه در دست نیست-به طوری که مثلا درباره فرامرزنامه وجود دارد-در بیت دوم نمی‌توان به تأکید گفت که مراد ناظم، شنیدن داستان از روایت دیگران و در نتیجه شفاهی بودن مأخذ وی است یا اینکه در اینجا نیز مانند شاهنامه«شنیدم»را باید مربوط به مأخذ مکتوب دانست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.