Skip to main content
فهرست مقالات

همه چیز مال ماست

نویسنده:

(4 صفحه - از 62 تا 65)

کلید واژه های ماشینی : رمان، رضا، میزبان، اقلیم، گلبرگهای، شخصیت، نابینا، روایت، ذهنی، رمان جنگی

خلاصه ماشینی:

"در این فصول میزبان ما(یعنی کسی که مخاطب،جهان پیرامون را از دیدگاه اومی‌بیند)نوجوانی است تازه مادر از دست داده،زبر و زرنگ و البته کمی رویایی. اما هر چه به جلوتر می‌رویم یعنی فصولانتهایی رضای سیزده ساله،(به خصوص فصل نهم)زاویه دید مداوما از سوم شخص به اول شخص تبدیلمی‌شود و بالعکس. اما به خصوص در فصول انتهایی رضایسیزده ساله،نویسنده فراموش می‌کند که رضای نوجوان(به تصویر صفحه مراجعه شود)جنگی که بودکاوه بهمننشر صریر 1376 دارد حرف می‌زند نه خودش. اما در حال حاضر توجه‌تان را به این نکته جلب می‌کنمکه جملات فوق مربوط به رضای سیزده ساله است!هرچند در جایی نویسنده از زبان رانندۀ آمبولانس به رضامی‌گوید:«هیچ می‌دانی خیلی بیشتر و گنده‌تر از سن وسالت حرف می‌زنی؟»5یک اشتباه محاسباتی کوچک باعث این مسئلهشده است. (با کمی اغماض و تغییر افعال ازمضارع به ماضی)در این فصل رضا را(که نابیناست)بلافاصله پس از فاجعه(زخمی شدن و کوری حافظه)می‌بینیم که روی کامیونی پر از جسد است و گویی به گفته خودش دوباره‌زاده شده است. یعنی این فصل تنها جایی است که سه طرفاصلی قضیه«نویسنده-شخصیت-مخاطب»در یکسطح قرار می‌گیرند و هر سه با هم و گام به گام جلومی‌روند. اگر رضا و زهرا و جوانبشان را گلبرگهای بزرگ در نظربگیریم،حوادث فرعی،گلبرگ‌های کوچک هستند کهمی‌بایست در مورد ساختار کلی آنها دقت لازم به عملآید و گرنه شکل و ساخت گل(در این جا رمان)ناقصخواهد بود. اما ناگهان با شروع جنگ و شتاب گرفتن وقایع این مسئله به کلی فراموش می‌شود و ما رضای تعریف شدهبه صورت قبل را نمی‌بینیم."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.