Skip to main content
فهرست مقالات

سال مرگ ریکاردو ریش

نویسنده:

(2 صفحه - از 56 تا 57)

خلاصه ماشینی:

"سابقۀ حسرت آلود این دوراننیرومندی،در سر تا سر کتاب سال مرگ ریکاردو ریش هویداست و احساس می‌شود؛حضور فرناندو پسوآبه طور نمادین به همین دلیل است. »(3) آنچه ساراماگو در این رمان تصویر می‌کند،جامعه‌ای است که حاصل این جریان‌های تاریخی وسیاسی است؛جامعه‌ای با مردمانی که شادمانی‌هایخشنی دارد،همواره در کار و امور یکدیگر دخالت وتجسس می‌کنند-تصویر یک جامعه یا اخلاقیاتروستایی سنتی-و در عین حال جریان‌های انقلابیپنهانی در آن در حال رشد است،اما تودۀ عوام،که لیدیانماد کامل آنهاست-در نظر ریش-سرنوشت خویشرا اینگونه پذیرفته‌اند و تسلیم شده‌اند و در همان حال،عقاید مذهبی نیز در آنان نفوذ دارد. ریکاردو شانزده سال است که مهاجرت کرده واینک از برزیل باز گشته است-از آن سوی اقیانوس؛بنابراین علنا می‌گوید چیزی به نظرش نمی‌رسد تامقایسه کند؛اما این آیا امکان عقلی دارد!؟آنچه این رمان را جذاب می‌کند،به نظر می‌رسد کهوجود خالصانۀ لیدیا باشد. ساراماگو جز درآخرین گفتارهای ریکاردو ریش و فرناندو پسوآ در پایاناحمد ابو محبوب سال مرگ ریکاردو ریش رمان،و نیز در صفحۀ 108 در مورد گفتار همین دو نفر،در بقیۀ موارد گویندۀ سخن‌ها را در دیالوگ‌ها نام نمی‌بردو این خواننده است که باید از مسیر کلام و مقتضای حالو روابط سخن،گوینده را شناسایی کند. »(صص 373-372)وی به وسیلۀ این گونه طنزها،ریا کاری‌های حکومت‌ها را افشا می‌کند که حتی ازاین گونه مراسم نیز برای تبلیغات به سود خودشان بهرهمی‌برند و در واقع،فقیران و مصیبت دیدگان،ابزاری دردست این حکومت‌ها هستند تا در مواقع لازم،برای زیبانشان دادن چهره خود به کارشان برند؛گویی وجودمحرومان و فقیران و بلادیدگان در چنین حکومت‌هایی،غنیمتی است که زندگی در اختیارشان قرار داده است."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.