Skip to main content
فهرست مقالات

سرچشمه های معرفت شناختی «عرار»

نویسنده:

(6 صفحه - از 116 تا 121)

خلاصه ماشینی:

"اندیشه‌های خیام-همان گونه که ذکر آن رفت-در دل او رسوخ کرد و توانست او را وارد دنیای خود سازد و این شیفتگی بدان حد رسید که برای خواندن اشعار خیام به زبان اصلی، فارسی را آموخت و در بیست و سه سالگی رباعیات خیام را با توجه به ترجمه ترکی و عنایت به متن فارسی آن، به زبان عربی برگرداند و در سال 1925 دوباره آن را مورد بازبینی قرار داد. این گونه است که قصیده‌ای از دل قصائد دیگر متولد می‌شود و همان گونه که ذکر آن رفت، تتبع در آثار پیشینیان از جای جای دیوانش مشخص و آشکار است، مانند شعر«ما أظلم الوجود یا عبود»و یا قصیده«من لیالی الشوبک»: زموا القلوص فما للبین تفنید و لا لجرح نکاه الضیم تضمید نکته در خور توجه اینکه وی در پیروی از میراث فرهنگ عرب از کارهای شاعرانی سود می‌برد که از شهرت چندانی برخوردار نیستند، زیرا او شخصیتهایی را برمی‌گزیند که از لحاظ روحی و روانی با وی هماهنگی و همدلی داشته باشند؛ اشخاصی همچون عرار ابن عمرو بن شأس و یحیی بن طالب الحنفی که نمایندگان مکتب نوستالژی هستند. » با وجود اینکه النجفی به این مسئله اشاره داشته اما آن گونه که باید و شاید به شرح و بسط آن نپرداخته و شناخت عرار از ادبیات ترکی و فارسی تا به حال مورد بررسی قرار نگرفته، این است که آنچه گفته شده فقط از رهگذر فرهنگ جدید عرب صورت می‌گرفت و بالطبع محکوم به محدودیت بود."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.