Skip to main content
فهرست مقالات

ایرانی اهل گفت و گو نیست؛ مونولوگ است

مصاحبه شونده:

(4 صفحه - از 34 تا 37)

به عقیده آقای عبادیان، روشن‌فکر از فعالیت مستقیم تولیدی جداست و به همین دلیل از جامعه فاصله دارد و منتقد آن است؛ بنابراین زبان جداگانه‌ای پیدا می‌کند. روشن‌فکر ایرانی بیشتر صبغه سیاسی پیدا کرده و در نسبت با حکومت‌ها تعریف شده است. بزرگترین مشکل ما در ایران خودمداری است.

خلاصه ماشینی:

"این بدان معناست که روشن‌فکر نمی‌تواند هم‌زمان نقشی در روند تولیدی جامعه داشته باشد؟ آیا می‌توان از روی پیشه یا حرفه روشن‌فکر را تشخیص داد یا اینکه روشن‌فکری بیشتر یک کیفیت است؟ هیچ گاه روشن‌فکری نتوانسته این دو کار را همزمان داشته باشد؛ یعنی هم درون یک جریان حضور داشته باشد و هم بتواند آن را نقد و تحویل و کنترل کند. در هر حال، حتی اگر بپذیریم که روشن‌فکر به‌طور مستقیم نقش تولیدی ندارد و به همین دلیل، روشن‌فکر از جامعه فاصله می‌گیرد تا بر آن اشراف پیدا کند، باز دلیل بر آن نمی‌شود که زبان ویژه‌ای پیدا کند. حتی اگر نیاز به تولید مفهوم جدیدی بود، که این کار روشن‌فکر است، باز هم باید بتواند مقصود خود را از آن مفهوم جدید بیان کند. با این وضع چگونه می‌توان مدعی شد که روشن‌فکر ایرانی سنت را پایه قرار داده و نوآوری و تجدد باید پاسخگوی سنت باشد؟ البته حضور قوی سنت در ایران انکار شدنی نیست."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.