Skip to main content
فهرست مقالات

از نوری تا خمینی

نویسنده:

(11 صفحه - از 62 تا 72)

کلید واژه های ماشینی : سیاسی، روحانی، دین، نویسنده روحانیون شیعه از مشروطه، سکولار، دولت، سیاست، مشروطه، روحانیت، شیعه، اسلامی، دیدگاه نویسنده روحانیون شیعه، جمهوری اسلامی به جدایی دین، انقلاب، انقلاب مشروطه، پرداختن روحانیون به امور دینی، سکولاریسم، روشن‌فکران، شاه، استبداد، ایران، اندیشه، فقه، کناره‌گیری، جدایی دین، دخالت روحانیون در سیاست، کناره‌گیری روحانیون از سیاست، دولت سکولار، باور، امور دینی و کناره‌گیری

انگیزه این نوشتار بازنگری به چالش میان دین و دولت است. از دیدگاه نویسنده روحانیون شیعه از مشروطه تا آغاز جمهوری اسلامی به جدایی دین از دولت تن در داده‌اند و حتی در آستانه انقلاب 57 بیشترین مجتهدین شیعه به ولایت فقیه باور نداشته‌اند. وی می‌گوید: بار دیگر باید اندیشه پرداختن روحانیون به امور دینی و کناره‌گیری آنان از سیاست باید محقق شود.

خلاصه ماشینی: "بنیاد داوری من این است که بر خلاف برداشت‌های رایج، روحانیون شیعه و به‌ویژه مجتهدین بزرگ ایران از کمرکش انقلاب مشروطه تا آغاز جمهوری اسلامی، کم و بیش به جدایی دین از سازمان اداره جامعه دولت تن در داده و بیشتر به امور دینی پرداخته‌اند. در یک سوی این صف‌آرایی، روشن‌فکران و گروه‌های سکولار و چپ، روشن‌فکران و گروه‌های مذهبی مانند مجاهدین خلق و گروه‌هایی که بعدها سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را تشکیل دادند و روحانیونی مانند خمینی که هوادار دخالت دین در سیاست بودند، قرار گرفتند و در سوی دیگر آن، دربار و دولت و هم‌پیمانان ایشان و سازمان سنتی روحانیت ایران جای گرفت. افزون بر دلایل یاد شده، همان‌گونه که گفته شد، در متن مورد نقد نویسنده به نکته‌هایی اشاره کرده که اساس فرضیه را متزلزل نموده، عارضی بودن اعتقاد برخی از بزرگان روحانیت به عدم دخالت دین در سیاست را اثبات می‌کند؛ برای مثال، گفته شده «مجتهدان بزرگ ایران از کمرکش انقلاب مشروطه تا آغاز جمهوری اسلامی کم و بیش به جدایی دین از سازمان اداره جامعه یا دولت تن در داده‌اند. برای مثال در یک جا می‌گوید که «به باور من، سیاست مترقی و پیشرو در میان روحانیت پس از انقلاب مشروطه، همین سیاست پذیرش دولت سکولار و کناره‌گیری از سیاست بوده، نه اندیشه مداخله در سیاست» (ص 2) و یا «ولایت فقیه» را یک فاجعه می‌داند (ص 4) و یا در انتهای گفتارش اشاره می‌کند که «موضع سکولاریست‌ها باید تشویق روحانیون به بازگشت به حوزه‌ها و مدارس دینی و مساجد باشد»."

  • دانلود HTML
  • دانلود PDF

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.